esgarrapar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| esgarrapo (cent.), esgarrape (val.), esgarrap (bal.) |
| esgarrapes |
| esgarrapa |
| esgarrapem, esgarrapam (bal.) |
| esgarrapeu, esgarrapau (bal.) |
| esgarrapen |
Perfet
| he esgarrapat |
| has esgarrapat |
| ha esgarrapat |
| hem esgarrapat |
| heu esgarrapat |
| han esgarrapat |
Imperfet
| esgarrapava |
| esgarrapaves |
| esgarrapava |
| esgarrapàvem |
| esgarrapàveu |
| esgarrapaven |
Plusquamperfet
| havia esgarrapat |
| havies esgarrapat |
| havia esgarrapat |
| havíem esgarrapat |
| havíeu esgarrapat |
| havien esgarrapat |
Passat simple
| esgarrapí |
| esgarrapares |
| esgarrapà |
| esgarrapàrem |
| esgarrapàreu |
| esgarraparen |
Passat perifràstic
| vaig esgarrapar |
| vas (vares) esgarrapar |
| va esgarrapar |
| vam (vàrem) esgarrapar |
| vau (vàreu) esgarrapar |
| van (varen) esgarrapar |
Passat anterior
| haguí esgarrapat |
| hagueres esgarrapat |
| hagué esgarrapat |
| haguérem esgarrapat |
| haguéreu esgarrapat |
| hagueren esgarrapat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver esgarrapat |
| vas haver esgarrapat |
| va haver esgarrapat |
| vam haver esgarrapat |
| vau haver esgarrapat |
| van haver esgarrapat |
Futur
| esgarraparé |
| esgarraparàs |
| esgarraparà |
| esgarraparem |
| esgarrapareu |
| esgarraparan |
Futur perfet
| hauré esgarrapat |
| hauràs esgarrapat |
| haurà esgarrapat |
| haurem esgarrapat |
| haureu esgarrapat |
| hauran esgarrapat |
Condicional
| esgarraparia |
| esgarraparies |
| esgarraparia |
| esgarraparíem |
| esgarraparíeu |
| esgarraparien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) esgarrapat |
| hauries (hagueres) esgarrapat |
| hauria (haguera) esgarrapat |
| hauríem (haguérem) esgarrapat |
| hauríeu (haguéreu) esgarrapat |
| haurien (hagueren) esgarrapat |
Mode subjuntiu
Present
| esgarrapi, esgarrape (val.) |
| esgarrapis, esgarrapes (val.) |
| esgarrapi, esgarrape (val.) |
| esgarrapem |
| esgarrapeu |
| esgarrapin, esgarrapen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) esgarrapat |
| hagis (hages) esgarrapat |
| hagi (haja) esgarrapat |
| hàgim (hàgem) esgarrapat |
| hàgiu (hàgeu) esgarrapat |
| hagin (hagen) esgarrapat |
Imperfet
| esgarrapés, esgarrapara (val.), esgarrapàs (val., bal.) |
| esgarrapessis, esgarrapares (val.), esgarrapassis (bal.), esgarrapesses, esgarrapasses (val., bal.) |
| esgarrapés, esgarrapara (val.), esgarrapàs (val., bal.) |
| esgarrapéssim, esgarrapàrem (val.), esgarrapàssim (bal.), esgarrapéssem, esgarrapàssem (val., bal.) |
| esgarrapéssiu, esgarrapàreu (val.), esgarrapàssiu (bal.), esgarrapésseu, esgarrapàsseu (val., bal.) |
| esgarrapessin, esgarraparen (val.), esgarrapassin (bal.), esgarrapessen, esgarrapassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) esgarrapat |
| haguessis (hagueres) esgarrapat |
| hagués (haguera) esgarrapat |
| haguéssim (haguérem) esgarrapat |
| haguéssiu (haguéreu) esgarrapat |
| haguessin (hagueren) esgarrapat |
Mode imperatiu
Present
| esgarrapa |
| esgarrapi, esgarrape (val.) |
| esgarrapem |
| esgarrapeu, esgarrapau (bal.) |
| esgarrapin, esgarrapen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | esgarrapar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver esgarrapat |
| Gerundi | esgarrapant |
| Gerundi compost | havent esgarrapat |
| Participi | esgarrapat , esgarrapada , esgarrapats , esgarrapades |
Definició
- Ferir amb les ungles o les urpes.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017