esbalandrar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| esbalandro (cent.), esbalandre (val.), esbalandr (bal.) |
| esbalandres |
| esbalandra |
| esbalandrem, esbalandram (bal.) |
| esbalandreu, esbalandrau (bal.) |
| esbalandren |
Perfet
| he esbalandrat |
| has esbalandrat |
| ha esbalandrat |
| hem esbalandrat |
| heu esbalandrat |
| han esbalandrat |
Imperfet
| esbalandrava |
| esbalandraves |
| esbalandrava |
| esbalandràvem |
| esbalandràveu |
| esbalandraven |
Plusquamperfet
| havia esbalandrat |
| havies esbalandrat |
| havia esbalandrat |
| havíem esbalandrat |
| havíeu esbalandrat |
| havien esbalandrat |
Passat simple
| esbalandrí |
| esbalandrares |
| esbalandrà |
| esbalandràrem |
| esbalandràreu |
| esbalandraren |
Passat perifràstic
| vaig esbalandrar |
| vas (vares) esbalandrar |
| va esbalandrar |
| vam (vàrem) esbalandrar |
| vau (vàreu) esbalandrar |
| van (varen) esbalandrar |
Passat anterior
| haguí esbalandrat |
| hagueres esbalandrat |
| hagué esbalandrat |
| haguérem esbalandrat |
| haguéreu esbalandrat |
| hagueren esbalandrat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver esbalandrat |
| vas haver esbalandrat |
| va haver esbalandrat |
| vam haver esbalandrat |
| vau haver esbalandrat |
| van haver esbalandrat |
Futur
| esbalandraré |
| esbalandraràs |
| esbalandrarà |
| esbalandrarem |
| esbalandrareu |
| esbalandraran |
Futur perfet
| hauré esbalandrat |
| hauràs esbalandrat |
| haurà esbalandrat |
| haurem esbalandrat |
| haureu esbalandrat |
| hauran esbalandrat |
Condicional
| esbalandraria |
| esbalandraries |
| esbalandraria |
| esbalandraríem |
| esbalandraríeu |
| esbalandrarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) esbalandrat |
| hauries (hagueres) esbalandrat |
| hauria (haguera) esbalandrat |
| hauríem (haguérem) esbalandrat |
| hauríeu (haguéreu) esbalandrat |
| haurien (hagueren) esbalandrat |
Mode subjuntiu
Present
| esbalandri, esbalandre (val.) |
| esbalandris, esbalandres (val.) |
| esbalandri, esbalandre (val.) |
| esbalandrem |
| esbalandreu |
| esbalandrin, esbalandren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) esbalandrat |
| hagis (hages) esbalandrat |
| hagi (haja) esbalandrat |
| hàgim (hàgem) esbalandrat |
| hàgiu (hàgeu) esbalandrat |
| hagin (hagen) esbalandrat |
Imperfet
| esbalandrés, esbalandrara (val.), esbalandràs (val., bal.) |
| esbalandressis, esbalandrares (val.), esbalandrassis (bal.), esbalandresses, esbalandrasses (val., bal.) |
| esbalandrés, esbalandrara (val.), esbalandràs (val., bal.) |
| esbalandréssim, esbalandràrem (val.), esbalandràssim (bal.), esbalandréssem, esbalandràssem (val., bal.) |
| esbalandréssiu, esbalandràreu (val.), esbalandràssiu (bal.), esbalandrésseu, esbalandràsseu (val., bal.) |
| esbalandressin, esbalandraren (val.), esbalandrassin (bal.), esbalandressen, esbalandrassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) esbalandrat |
| haguessis (hagueres) esbalandrat |
| hagués (haguera) esbalandrat |
| haguéssim (haguérem) esbalandrat |
| haguéssiu (haguéreu) esbalandrat |
| haguessin (hagueren) esbalandrat |
Mode imperatiu
Present
| esbalandra |
| esbalandri, esbalandre (val.) |
| esbalandrem |
| esbalandreu, esbalandrau (bal.) |
| esbalandrin, esbalandren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | esbalandrar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver esbalandrat |
| Gerundi | esbalandrant |
| Gerundi compost | havent esbalandrat |
| Participi | esbalandrat , esbalandrada , esbalandrats , esbalandrades |
Definició
- esbatanar
- desconjuntar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017