erigir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| erigeixo (cent.), erigesc (val., bal.), erigisc (val.) |
| erigeixes, erigixes (val.) |
| erigeix, erigix (val.) |
| erigim |
| erigiu |
| erigeixen, erigixen (val.) |
Perfet
| he erigit |
| has erigit |
| ha erigit |
| hem erigit |
| heu erigit |
| han erigit |
Imperfet
| erigia |
| erigies |
| erigia |
| erigíem |
| erigíeu |
| erigien |
Plusquamperfet
| havia erigit |
| havies erigit |
| havia erigit |
| havíem erigit |
| havíeu erigit |
| havien erigit |
Passat simple
| erigí |
| erigires |
| erigí |
| erigírem |
| erigíreu |
| erigiren |
Passat perifràstic
| vaig erigir |
| vas (vares) erigir |
| va erigir |
| vam (vàrem) erigir |
| vau (vàreu) erigir |
| van (varen) erigir |
Passat anterior
| haguí erigit |
| hagueres erigit |
| hagué erigit |
| haguérem erigit |
| haguéreu erigit |
| hagueren erigit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver erigit |
| vas haver erigit |
| va haver erigit |
| vam haver erigit |
| vau haver erigit |
| van haver erigit |
Futur
| erigiré |
| erigiràs |
| erigirà |
| erigirem |
| erigireu |
| erigiran |
Futur perfet
| hauré erigit |
| hauràs erigit |
| haurà erigit |
| haurem erigit |
| haureu erigit |
| hauran erigit |
Condicional
| erigiria |
| erigiries |
| erigiria |
| erigiríem |
| erigiríeu |
| erigirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) erigit |
| hauries (hagueres) erigit |
| hauria (haguera) erigit |
| hauríem (haguérem) erigit |
| hauríeu (haguéreu) erigit |
| haurien (hagueren) erigit |
Mode subjuntiu
Present
| erigeixi, erigesca / erigisca (val.), erigesqui (bal.) |
| erigeixis, erigesques / erigisques (val.), erigesquis (bal.) |
| erigeixi, erigesca / erigisca (val.), erigesqui (bal.) |
| erigim, erigiguem (bal.) |
| erigiu, erigigueu (bal.) |
| erigeixin, erigesquen / erigisquen (val.), erigesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) erigit |
| hagis (hages) erigit |
| hagi (haja) erigit |
| hàgim (hàgem) erigit |
| hàgiu (hàgeu) erigit |
| hagin (hagen) erigit |
Imperfet
| erigís, erigira (val.) |
| erigissis, erigires (val.), erigisses |
| erigís, erigira (val.) |
| erigíssim, erigírem (val.), erigíssem |
| erigíssiu, erigíreu (val.), erigísseu |
| erigissin, erigiren (val.), erigissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) erigit |
| haguessis (hagueres) erigit |
| hagués (haguera) erigit |
| haguéssim (haguérem) erigit |
| haguéssiu (haguéreu) erigit |
| haguessin (hagueren) erigit |
Mode imperatiu
Present
| erigeix, erigix (val.) |
| erigeixi, erigesca / erigisca (val.), erigesqui (bal.) |
| erigim, erigiguem (bal.) |
| erigiu |
| erigeixin, erigesquen / erigisquen (val.), erigesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | erigir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver erigit |
| Gerundi | erigint |
| Gerundi compost | havent erigit |
| Participi | erigit , erigida , erigits , erigides |
Definició
- Alçar, edificar, construir un monument, una edificació destacada.
- Fundar, instituir.
- Elevar a una condició o càrrec.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017