envinar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| envino (cent.), envine (val.), envín (bal.) |
| envines |
| envina |
| envinem, envinam (bal.) |
| envineu, envinau (bal.) |
| envinen |
Perfet
| he envinat |
| has envinat |
| ha envinat |
| hem envinat |
| heu envinat |
| han envinat |
Imperfet
| envinava |
| envinaves |
| envinava |
| envinàvem |
| envinàveu |
| envinaven |
Plusquamperfet
| havia envinat |
| havies envinat |
| havia envinat |
| havíem envinat |
| havíeu envinat |
| havien envinat |
Passat simple
| enviní |
| envinares |
| envinà |
| envinàrem |
| envinàreu |
| envinaren |
Passat perifràstic
| vaig envinar |
| vas (vares) envinar |
| va envinar |
| vam (vàrem) envinar |
| vau (vàreu) envinar |
| van (varen) envinar |
Passat anterior
| haguí envinat |
| hagueres envinat |
| hagué envinat |
| haguérem envinat |
| haguéreu envinat |
| hagueren envinat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver envinat |
| vas haver envinat |
| va haver envinat |
| vam haver envinat |
| vau haver envinat |
| van haver envinat |
Futur
| envinaré |
| envinaràs |
| envinarà |
| envinarem |
| envinareu |
| envinaran |
Futur perfet
| hauré envinat |
| hauràs envinat |
| haurà envinat |
| haurem envinat |
| haureu envinat |
| hauran envinat |
Condicional
| envinaria |
| envinaries |
| envinaria |
| envinaríem |
| envinaríeu |
| envinarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) envinat |
| hauries (hagueres) envinat |
| hauria (haguera) envinat |
| hauríem (haguérem) envinat |
| hauríeu (haguéreu) envinat |
| haurien (hagueren) envinat |
Mode subjuntiu
Present
| envini, envine (val.) |
| envinis, envines (val.) |
| envini, envine (val.) |
| envinem |
| envineu |
| envinin, envinen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) envinat |
| hagis (hages) envinat |
| hagi (haja) envinat |
| hàgim (hàgem) envinat |
| hàgiu (hàgeu) envinat |
| hagin (hagen) envinat |
Imperfet
| envinés, envinara (val.), envinàs (val., bal.) |
| envinessis, envinares (val.), envinassis (bal.), envinesses, envinasses (val., bal.) |
| envinés, envinara (val.), envinàs (val., bal.) |
| envinéssim, envinàrem (val.), envinàssim (bal.), envinéssem, envinàssem (val., bal.) |
| envinéssiu, envinàreu (val.), envinàssiu (bal.), envinésseu, envinàsseu (val., bal.) |
| envinessin, envinaren (val.), envinassin (bal.), envinessen, envinassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) envinat |
| haguessis (hagueres) envinat |
| hagués (haguera) envinat |
| haguéssim (haguérem) envinat |
| haguéssiu (haguéreu) envinat |
| haguessin (hagueren) envinat |
Mode imperatiu
Present
| envina |
| envini, envine (val.) |
| envinem |
| envineu, envinau (bal.) |
| envinin, envinen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | envinar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver envinat |
| Gerundi | envinant |
| Gerundi compost | havent envinat |
| Participi | envinat , envinada , envinats , envinades |
Definició
- Mesclar amb vi.
- embriagar-se
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017