envinagrar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals
Mode indicatiu
Present
| envinagro (cent.), envinagre (val.), envinagr (bal.) |
| envinagres |
| envinagra |
| envinagrem, envinagram (bal.) |
| envinagreu, envinagrau (bal.) |
| envinagren |
Perfet
| he envinagrat |
| has envinagrat |
| ha envinagrat |
| hem envinagrat |
| heu envinagrat |
| han envinagrat |
Imperfet
| envinagrava |
| envinagraves |
| envinagrava |
| envinagràvem |
| envinagràveu |
| envinagraven |
Plusquamperfet
| havia envinagrat |
| havies envinagrat |
| havia envinagrat |
| havíem envinagrat |
| havíeu envinagrat |
| havien envinagrat |
Passat simple
| envinagrí |
| envinagrares |
| envinagrà |
| envinagràrem |
| envinagràreu |
| envinagraren |
Passat perifràstic
| vaig envinagrar |
| vas (vares) envinagrar |
| va envinagrar |
| vam (vàrem) envinagrar |
| vau (vàreu) envinagrar |
| van (varen) envinagrar |
Passat anterior
| haguí envinagrat |
| hagueres envinagrat |
| hagué envinagrat |
| haguérem envinagrat |
| haguéreu envinagrat |
| hagueren envinagrat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver envinagrat |
| vas haver envinagrat |
| va haver envinagrat |
| vam haver envinagrat |
| vau haver envinagrat |
| van haver envinagrat |
Futur
| envinagraré |
| envinagraràs |
| envinagrarà |
| envinagrarem |
| envinagrareu |
| envinagraran |
Futur perfet
| hauré envinagrat |
| hauràs envinagrat |
| haurà envinagrat |
| haurem envinagrat |
| haureu envinagrat |
| hauran envinagrat |
Condicional
| envinagraria |
| envinagraries |
| envinagraria |
| envinagraríem |
| envinagraríeu |
| envinagrarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) envinagrat |
| hauries (hagueres) envinagrat |
| hauria (haguera) envinagrat |
| hauríem (haguérem) envinagrat |
| hauríeu (haguéreu) envinagrat |
| haurien (hagueren) envinagrat |
Mode subjuntiu
Present
| envinagri, envinagre (val.) |
| envinagris, envinagres (val.) |
| envinagri, envinagre (val.) |
| envinagrem |
| envinagreu |
| envinagrin, envinagren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) envinagrat |
| hagis (hages) envinagrat |
| hagi (haja) envinagrat |
| hàgim (hàgem) envinagrat |
| hàgiu (hàgeu) envinagrat |
| hagin (hagen) envinagrat |
Imperfet
| envinagrés, envinagrara (val.), envinagràs (val., bal.) |
| envinagressis, envinagrares (val.), envinagrassis (bal.), envinagresses, envinagrasses (val., bal.) |
| envinagrés, envinagrara (val.), envinagràs (val., bal.) |
| envinagréssim, envinagràrem (val.), envinagràssim (bal.), envinagréssem, envinagràssem (val., bal.) |
| envinagréssiu, envinagràreu (val.), envinagràssiu (bal.), envinagrésseu, envinagràsseu (val., bal.) |
| envinagressin, envinagraren (val.), envinagrassin (bal.), envinagressen, envinagrassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) envinagrat |
| haguessis (hagueres) envinagrat |
| hagués (haguera) envinagrat |
| haguéssim (haguérem) envinagrat |
| haguéssiu (haguéreu) envinagrat |
| haguessin (hagueren) envinagrat |
Mode imperatiu
Present
| envinagra |
| envinagri, envinagre (val.) |
| envinagrem |
| envinagreu, envinagrau (bal.) |
| envinagrin, envinagren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | envinagrar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver envinagrat |
| Gerundi | envinagrant |
| Gerundi compost | havent envinagrat |
| Participi | envinagrat , envinagrada , envinagrats , envinagrades |
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017