enverar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| envero (cent.), envere (val.), enver (bal.) |
| enveres |
| envera |
| enverem, enveram (bal.) |
| envereu, enverau (bal.) |
| enveren |
Perfet
| he enverat |
| has enverat |
| ha enverat |
| hem enverat |
| heu enverat |
| han enverat |
Imperfet
| enverava |
| enveraves |
| enverava |
| enveràvem |
| enveràveu |
| enveraven |
Plusquamperfet
| havia enverat |
| havies enverat |
| havia enverat |
| havíem enverat |
| havíeu enverat |
| havien enverat |
Passat simple
| enverí |
| enverares |
| enverà |
| enveràrem |
| enveràreu |
| enveraren |
Passat perifràstic
| vaig enverar |
| vas (vares) enverar |
| va enverar |
| vam (vàrem) enverar |
| vau (vàreu) enverar |
| van (varen) enverar |
Passat anterior
| haguí enverat |
| hagueres enverat |
| hagué enverat |
| haguérem enverat |
| haguéreu enverat |
| hagueren enverat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver enverat |
| vas haver enverat |
| va haver enverat |
| vam haver enverat |
| vau haver enverat |
| van haver enverat |
Futur
| enveraré |
| enveraràs |
| enverarà |
| enverarem |
| enverareu |
| enveraran |
Futur perfet
| hauré enverat |
| hauràs enverat |
| haurà enverat |
| haurem enverat |
| haureu enverat |
| hauran enverat |
Condicional
| enveraria |
| enveraries |
| enveraria |
| enveraríem |
| enveraríeu |
| enverarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) enverat |
| hauries (hagueres) enverat |
| hauria (haguera) enverat |
| hauríem (haguérem) enverat |
| hauríeu (haguéreu) enverat |
| haurien (hagueren) enverat |
Mode subjuntiu
Present
| enveri, envere (val.) |
| enveris, enveres (val.) |
| enveri, envere (val.) |
| enverem |
| envereu |
| enverin, enveren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) enverat |
| hagis (hages) enverat |
| hagi (haja) enverat |
| hàgim (hàgem) enverat |
| hàgiu (hàgeu) enverat |
| hagin (hagen) enverat |
Imperfet
| enverés, enverara (val.), enveràs (val., bal.) |
| enveressis, enverares (val.), enverassis (bal.), enveresses, enverasses (val., bal.) |
| enverés, enverara (val.), enveràs (val., bal.) |
| enveréssim, enveràrem (val.), enveràssim (bal.), enveréssem, enveràssem (val., bal.) |
| enveréssiu, enveràreu (val.), enveràssiu (bal.), enverésseu, enveràsseu (val., bal.) |
| enveressin, enveraren (val.), enverassin (bal.), enveressen, enverassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) enverat |
| haguessis (hagueres) enverat |
| hagués (haguera) enverat |
| haguéssim (haguérem) enverat |
| haguéssiu (haguéreu) enverat |
| haguessin (hagueren) enverat |
Mode imperatiu
Present
| envera |
| enveri, envere (val.) |
| enverem |
| envereu, enverau (bal.) |
| enverin, enveren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | enverar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver enverat |
| Gerundi | enverant |
| Gerundi compost | havent enverat |
| Participi | enverat , enverada , enverats , enverades |
Definició
- verolar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017