envanir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals
Mode indicatiu
Present
| envaneixo (cent.), envanesc (val., bal.), envanisc (val.) |
| envaneixes, envanixes (val.) |
| envaneix, envanix (val.) |
| envanim |
| envaniu |
| envaneixen, envanixen (val.) |
Perfet
| he envanit |
| has envanit |
| ha envanit |
| hem envanit |
| heu envanit |
| han envanit |
Imperfet
| envania |
| envanies |
| envania |
| envaníem |
| envaníeu |
| envanien |
Plusquamperfet
| havia envanit |
| havies envanit |
| havia envanit |
| havíem envanit |
| havíeu envanit |
| havien envanit |
Passat simple
| envaní |
| envanires |
| envaní |
| envanírem |
| envaníreu |
| envaniren |
Passat perifràstic
| vaig envanir |
| vas (vares) envanir |
| va envanir |
| vam (vàrem) envanir |
| vau (vàreu) envanir |
| van (varen) envanir |
Passat anterior
| haguí envanit |
| hagueres envanit |
| hagué envanit |
| haguérem envanit |
| haguéreu envanit |
| hagueren envanit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver envanit |
| vas haver envanit |
| va haver envanit |
| vam haver envanit |
| vau haver envanit |
| van haver envanit |
Futur
| envaniré |
| envaniràs |
| envanirà |
| envanirem |
| envanireu |
| envaniran |
Futur perfet
| hauré envanit |
| hauràs envanit |
| haurà envanit |
| haurem envanit |
| haureu envanit |
| hauran envanit |
Condicional
| envaniria |
| envaniries |
| envaniria |
| envaniríem |
| envaniríeu |
| envanirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) envanit |
| hauries (hagueres) envanit |
| hauria (haguera) envanit |
| hauríem (haguérem) envanit |
| hauríeu (haguéreu) envanit |
| haurien (hagueren) envanit |
Mode subjuntiu
Present
| envaneixi, envanesca / envanisca (val.), envanesqui (bal.) |
| envaneixis, envanesques / envanisques (val.), envanesquis (bal.) |
| envaneixi, envanesca / envanisca (val.), envanesqui (bal.) |
| envanim, envaniguem (bal.) |
| envaniu, envanigueu (bal.) |
| envaneixin, envanesquen / envanisquen (val.), envanesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) envanit |
| hagis (hages) envanit |
| hagi (haja) envanit |
| hàgim (hàgem) envanit |
| hàgiu (hàgeu) envanit |
| hagin (hagen) envanit |
Imperfet
| envanís, envanira (val.) |
| envanissis, envanires (val.), envanisses |
| envanís, envanira (val.) |
| envaníssim, envanírem (val.), envaníssem |
| envaníssiu, envaníreu (val.), envanísseu |
| envanissin, envaniren (val.), envanissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) envanit |
| haguessis (hagueres) envanit |
| hagués (haguera) envanit |
| haguéssim (haguérem) envanit |
| haguéssiu (haguéreu) envanit |
| haguessin (hagueren) envanit |
Mode imperatiu
Present
| envaneix, envanix (val.) |
| envaneixi, envanesca / envanisca (val.), envanesqui (bal.) |
| envanim, envaniguem (bal.) |
| envaniu |
| envaneixin, envanesquen / envanisquen (val.), envanesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | envanir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver envanit |
| Gerundi | envanint |
| Gerundi compost | havent envanit |
| Participi | envanit , envanida , envanits , envanides |
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017