envalentir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| envalenteixo (cent.), envalentesc (val., bal.), envalentisc (val.) |
| envalenteixes, envalentixes (val.) |
| envalenteix, envalentix (val.) |
| envalentim |
| envalentiu |
| envalenteixen, envalentixen (val.) |
Perfet
| he envalentit |
| has envalentit |
| ha envalentit |
| hem envalentit |
| heu envalentit |
| han envalentit |
Imperfet
| envalentia |
| envalenties |
| envalentia |
| envalentíem |
| envalentíeu |
| envalentien |
Plusquamperfet
| havia envalentit |
| havies envalentit |
| havia envalentit |
| havíem envalentit |
| havíeu envalentit |
| havien envalentit |
Passat simple
| envalentí |
| envalentires |
| envalentí |
| envalentírem |
| envalentíreu |
| envalentiren |
Passat perifràstic
| vaig envalentir |
| vas (vares) envalentir |
| va envalentir |
| vam (vàrem) envalentir |
| vau (vàreu) envalentir |
| van (varen) envalentir |
Passat anterior
| haguí envalentit |
| hagueres envalentit |
| hagué envalentit |
| haguérem envalentit |
| haguéreu envalentit |
| hagueren envalentit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver envalentit |
| vas haver envalentit |
| va haver envalentit |
| vam haver envalentit |
| vau haver envalentit |
| van haver envalentit |
Futur
| envalentiré |
| envalentiràs |
| envalentirà |
| envalentirem |
| envalentireu |
| envalentiran |
Futur perfet
| hauré envalentit |
| hauràs envalentit |
| haurà envalentit |
| haurem envalentit |
| haureu envalentit |
| hauran envalentit |
Condicional
| envalentiria |
| envalentiries |
| envalentiria |
| envalentiríem |
| envalentiríeu |
| envalentirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) envalentit |
| hauries (hagueres) envalentit |
| hauria (haguera) envalentit |
| hauríem (haguérem) envalentit |
| hauríeu (haguéreu) envalentit |
| haurien (hagueren) envalentit |
Mode subjuntiu
Present
| envalenteixi, envalentesca / envalentisca (val.), envalentesqui (bal.) |
| envalenteixis, envalentesques / envalentisques (val.), envalentesquis (bal.) |
| envalenteixi, envalentesca / envalentisca (val.), envalentesqui (bal.) |
| envalentim, envalentiguem (bal.) |
| envalentiu, envalentigueu (bal.) |
| envalenteixin, envalentesquen / envalentisquen (val.), envalentesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) envalentit |
| hagis (hages) envalentit |
| hagi (haja) envalentit |
| hàgim (hàgem) envalentit |
| hàgiu (hàgeu) envalentit |
| hagin (hagen) envalentit |
Imperfet
| envalentís, envalentira (val.) |
| envalentissis, envalentires (val.), envalentisses |
| envalentís, envalentira (val.) |
| envalentíssim, envalentírem (val.), envalentíssem |
| envalentíssiu, envalentíreu (val.), envalentísseu |
| envalentissin, envalentiren (val.), envalentissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) envalentit |
| haguessis (hagueres) envalentit |
| hagués (haguera) envalentit |
| haguéssim (haguérem) envalentit |
| haguéssiu (haguéreu) envalentit |
| haguessin (hagueren) envalentit |
Mode imperatiu
Present
| envalenteix, envalentix (val.) |
| envalenteixi, envalentesca / envalentisca (val.), envalentesqui (bal.) |
| envalentim, envalentiguem (bal.) |
| envalentiu |
| envalenteixin, envalentesquen / envalentisquen (val.), envalentesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | envalentir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver envalentit |
| Gerundi | envalentint |
| Gerundi compost | havent envalentit |
| Participi | envalentit , envalentida , envalentits , envalentides |
Definició
- Fer valent.
- Agafar valentia.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017