entonar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| entono (cent.), entone (val.), enton (bal.) |
| entones |
| entona |
| entonem, entonam (bal.) |
| entoneu, entonau (bal.) |
| entonen |
Perfet
| he entonat |
| has entonat |
| ha entonat |
| hem entonat |
| heu entonat |
| han entonat |
Imperfet
| entonava |
| entonaves |
| entonava |
| entonàvem |
| entonàveu |
| entonaven |
Plusquamperfet
| havia entonat |
| havies entonat |
| havia entonat |
| havíem entonat |
| havíeu entonat |
| havien entonat |
Passat simple
| entoní |
| entonares |
| entonà |
| entonàrem |
| entonàreu |
| entonaren |
Passat perifràstic
| vaig entonar |
| vas (vares) entonar |
| va entonar |
| vam (vàrem) entonar |
| vau (vàreu) entonar |
| van (varen) entonar |
Passat anterior
| haguí entonat |
| hagueres entonat |
| hagué entonat |
| haguérem entonat |
| haguéreu entonat |
| hagueren entonat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver entonat |
| vas haver entonat |
| va haver entonat |
| vam haver entonat |
| vau haver entonat |
| van haver entonat |
Futur
| entonaré |
| entonaràs |
| entonarà |
| entonarem |
| entonareu |
| entonaran |
Futur perfet
| hauré entonat |
| hauràs entonat |
| haurà entonat |
| haurem entonat |
| haureu entonat |
| hauran entonat |
Condicional
| entonaria |
| entonaries |
| entonaria |
| entonaríem |
| entonaríeu |
| entonarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) entonat |
| hauries (hagueres) entonat |
| hauria (haguera) entonat |
| hauríem (haguérem) entonat |
| hauríeu (haguéreu) entonat |
| haurien (hagueren) entonat |
Mode subjuntiu
Present
| entoni, entone (val.) |
| entonis, entones (val.) |
| entoni, entone (val.) |
| entonem |
| entoneu |
| entonin, entonen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) entonat |
| hagis (hages) entonat |
| hagi (haja) entonat |
| hàgim (hàgem) entonat |
| hàgiu (hàgeu) entonat |
| hagin (hagen) entonat |
Imperfet
| entonés, entonara (val.), entonàs (val., bal.) |
| entonessis, entonares (val.), entonassis (bal.), entonesses, entonasses (val., bal.) |
| entonés, entonara (val.), entonàs (val., bal.) |
| entonéssim, entonàrem (val.), entonàssim (bal.), entonéssem, entonàssem (val., bal.) |
| entonéssiu, entonàreu (val.), entonàssiu (bal.), entonésseu, entonàsseu (val., bal.) |
| entonessin, entonaren (val.), entonassin (bal.), entonessen, entonassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) entonat |
| haguessis (hagueres) entonat |
| hagués (haguera) entonat |
| haguéssim (haguérem) entonat |
| haguéssiu (haguéreu) entonat |
| haguessin (hagueren) entonat |
Mode imperatiu
Present
| entona |
| entoni, entone (val.) |
| entonem |
| entoneu, entonau (bal.) |
| entonin, entonen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | entonar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver entonat |
| Gerundi | entonant |
| Gerundi compost | havent entonat |
| Participi | entonat , entonada , entonats , entonades |
Definició
- Cantar buscant un so determinat per marcar l'inici d'una cançó.
- Cantar sense desafinar cap nota.
- Espavilar un organisme, posar-lo a punt per emprendre una activitat.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017