entemonir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| entemoneixo (cent.), entemonesc (val., bal.), entemonisc (val.) |
| entemoneixes, entemonixes (val.) |
| entemoneix, entemonix (val.) |
| entemonim |
| entemoniu |
| entemoneixen, entemonixen (val.) |
Perfet
| he entemonit |
| has entemonit |
| ha entemonit |
| hem entemonit |
| heu entemonit |
| han entemonit |
Imperfet
| entemonia |
| entemonies |
| entemonia |
| entemoníem |
| entemoníeu |
| entemonien |
Plusquamperfet
| havia entemonit |
| havies entemonit |
| havia entemonit |
| havíem entemonit |
| havíeu entemonit |
| havien entemonit |
Passat simple
| entemoní |
| entemonires |
| entemoní |
| entemonírem |
| entemoníreu |
| entemoniren |
Passat perifràstic
| vaig entemonir |
| vas (vares) entemonir |
| va entemonir |
| vam (vàrem) entemonir |
| vau (vàreu) entemonir |
| van (varen) entemonir |
Passat anterior
| haguí entemonit |
| hagueres entemonit |
| hagué entemonit |
| haguérem entemonit |
| haguéreu entemonit |
| hagueren entemonit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver entemonit |
| vas haver entemonit |
| va haver entemonit |
| vam haver entemonit |
| vau haver entemonit |
| van haver entemonit |
Futur
| entemoniré |
| entemoniràs |
| entemonirà |
| entemonirem |
| entemonireu |
| entemoniran |
Futur perfet
| hauré entemonit |
| hauràs entemonit |
| haurà entemonit |
| haurem entemonit |
| haureu entemonit |
| hauran entemonit |
Condicional
| entemoniria |
| entemoniries |
| entemoniria |
| entemoniríem |
| entemoniríeu |
| entemonirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) entemonit |
| hauries (hagueres) entemonit |
| hauria (haguera) entemonit |
| hauríem (haguérem) entemonit |
| hauríeu (haguéreu) entemonit |
| haurien (hagueren) entemonit |
Mode subjuntiu
Present
| entemoneixi, entemonesca / entemonisca (val.), entemonesqui (bal.) |
| entemoneixis, entemonesques / entemonisques (val.), entemonesquis (bal.) |
| entemoneixi, entemonesca / entemonisca (val.), entemonesqui (bal.) |
| entemonim, entemoniguem (bal.) |
| entemoniu, entemonigueu (bal.) |
| entemoneixin, entemonesquen / entemonisquen (val.), entemonesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) entemonit |
| hagis (hages) entemonit |
| hagi (haja) entemonit |
| hàgim (hàgem) entemonit |
| hàgiu (hàgeu) entemonit |
| hagin (hagen) entemonit |
Imperfet
| entemonís, entemonira (val.) |
| entemonissis, entemonires (val.), entemonisses |
| entemonís, entemonira (val.) |
| entemoníssim, entemonírem (val.), entemoníssem |
| entemoníssiu, entemoníreu (val.), entemonísseu |
| entemonissin, entemoniren (val.), entemonissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) entemonit |
| haguessis (hagueres) entemonit |
| hagués (haguera) entemonit |
| haguéssim (haguérem) entemonit |
| haguéssiu (haguéreu) entemonit |
| haguessin (hagueren) entemonit |
Mode imperatiu
Present
| entemoneix, entemonix (val.) |
| entemoneixi, entemonesca / entemonisca (val.), entemonesqui (bal.) |
| entemonim, entemoniguem (bal.) |
| entemoniu |
| entemoneixin, entemonesquen / entemonisquen (val.), entemonesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | entemonir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver entemonit |
| Gerundi | entemonint |
| Gerundi compost | havent entemonit |
| Participi | entemonit , entemonida , entemonits , entemonides |
Definició
- estabornir
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017