ensopir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| ensopeixo (cent.), ensopesc (val., bal.), ensopisc (val.) |
| ensopeixes, ensopixes (val.) |
| ensopeix, ensopix (val.) |
| ensopim |
| ensopiu |
| ensopeixen, ensopixen (val.) |
Perfet
| he ensopit |
| has ensopit |
| ha ensopit |
| hem ensopit |
| heu ensopit |
| han ensopit |
Imperfet
| ensopia |
| ensopies |
| ensopia |
| ensopíem |
| ensopíeu |
| ensopien |
Plusquamperfet
| havia ensopit |
| havies ensopit |
| havia ensopit |
| havíem ensopit |
| havíeu ensopit |
| havien ensopit |
Passat simple
| ensopí |
| ensopires |
| ensopí |
| ensopírem |
| ensopíreu |
| ensopiren |
Passat perifràstic
| vaig ensopir |
| vas (vares) ensopir |
| va ensopir |
| vam (vàrem) ensopir |
| vau (vàreu) ensopir |
| van (varen) ensopir |
Passat anterior
| haguí ensopit |
| hagueres ensopit |
| hagué ensopit |
| haguérem ensopit |
| haguéreu ensopit |
| hagueren ensopit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver ensopit |
| vas haver ensopit |
| va haver ensopit |
| vam haver ensopit |
| vau haver ensopit |
| van haver ensopit |
Futur
| ensopiré |
| ensopiràs |
| ensopirà |
| ensopirem |
| ensopireu |
| ensopiran |
Futur perfet
| hauré ensopit |
| hauràs ensopit |
| haurà ensopit |
| haurem ensopit |
| haureu ensopit |
| hauran ensopit |
Condicional
| ensopiria |
| ensopiries |
| ensopiria |
| ensopiríem |
| ensopiríeu |
| ensopirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) ensopit |
| hauries (hagueres) ensopit |
| hauria (haguera) ensopit |
| hauríem (haguérem) ensopit |
| hauríeu (haguéreu) ensopit |
| haurien (hagueren) ensopit |
Mode subjuntiu
Present
| ensopeixi, ensopesca / ensopisca (val.), ensopesqui (bal.) |
| ensopeixis, ensopesques / ensopisques (val.), ensopesquis (bal.) |
| ensopeixi, ensopesca / ensopisca (val.), ensopesqui (bal.) |
| ensopim, ensopiguem (bal.) |
| ensopiu, ensopigueu (bal.) |
| ensopeixin, ensopesquen / ensopisquen (val.), ensopesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) ensopit |
| hagis (hages) ensopit |
| hagi (haja) ensopit |
| hàgim (hàgem) ensopit |
| hàgiu (hàgeu) ensopit |
| hagin (hagen) ensopit |
Imperfet
| ensopís, ensopira (val.) |
| ensopissis, ensopires (val.), ensopisses |
| ensopís, ensopira (val.) |
| ensopíssim, ensopírem (val.), ensopíssem |
| ensopíssiu, ensopíreu (val.), ensopísseu |
| ensopissin, ensopiren (val.), ensopissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) ensopit |
| haguessis (hagueres) ensopit |
| hagués (haguera) ensopit |
| haguéssim (haguérem) ensopit |
| haguéssiu (haguéreu) ensopit |
| haguessin (hagueren) ensopit |
Mode imperatiu
Present
| ensopeix, ensopix (val.) |
| ensopeixi, ensopesca / ensopisca (val.), ensopesqui (bal.) |
| ensopim, ensopiguem (bal.) |
| ensopiu |
| ensopeixin, ensopesquen / ensopisquen (val.), ensopesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | ensopir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver ensopit |
| Gerundi | ensopint |
| Gerundi compost | havent ensopit |
| Participi | ensopit , ensopida , ensopits , ensopides |
Definició
- Sentir la ment endormiscada per manca d'estímuls, per avorriment.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017