ensobinar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals
Mode indicatiu
Present
| ensobino (cent.), ensobine (val.), ensobín (bal.) |
| ensobines |
| ensobina |
| ensobinem, ensobinam (bal.) |
| ensobineu, ensobinau (bal.) |
| ensobinen |
Perfet
| he ensobinat |
| has ensobinat |
| ha ensobinat |
| hem ensobinat |
| heu ensobinat |
| han ensobinat |
Imperfet
| ensobinava |
| ensobinaves |
| ensobinava |
| ensobinàvem |
| ensobinàveu |
| ensobinaven |
Plusquamperfet
| havia ensobinat |
| havies ensobinat |
| havia ensobinat |
| havíem ensobinat |
| havíeu ensobinat |
| havien ensobinat |
Passat simple
| ensobiní |
| ensobinares |
| ensobinà |
| ensobinàrem |
| ensobinàreu |
| ensobinaren |
Passat perifràstic
| vaig ensobinar |
| vas (vares) ensobinar |
| va ensobinar |
| vam (vàrem) ensobinar |
| vau (vàreu) ensobinar |
| van (varen) ensobinar |
Passat anterior
| haguí ensobinat |
| hagueres ensobinat |
| hagué ensobinat |
| haguérem ensobinat |
| haguéreu ensobinat |
| hagueren ensobinat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver ensobinat |
| vas haver ensobinat |
| va haver ensobinat |
| vam haver ensobinat |
| vau haver ensobinat |
| van haver ensobinat |
Futur
| ensobinaré |
| ensobinaràs |
| ensobinarà |
| ensobinarem |
| ensobinareu |
| ensobinaran |
Futur perfet
| hauré ensobinat |
| hauràs ensobinat |
| haurà ensobinat |
| haurem ensobinat |
| haureu ensobinat |
| hauran ensobinat |
Condicional
| ensobinaria |
| ensobinaries |
| ensobinaria |
| ensobinaríem |
| ensobinaríeu |
| ensobinarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) ensobinat |
| hauries (hagueres) ensobinat |
| hauria (haguera) ensobinat |
| hauríem (haguérem) ensobinat |
| hauríeu (haguéreu) ensobinat |
| haurien (hagueren) ensobinat |
Mode subjuntiu
Present
| ensobini, ensobine (val.) |
| ensobinis, ensobines (val.) |
| ensobini, ensobine (val.) |
| ensobinem |
| ensobineu |
| ensobinin, ensobinen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) ensobinat |
| hagis (hages) ensobinat |
| hagi (haja) ensobinat |
| hàgim (hàgem) ensobinat |
| hàgiu (hàgeu) ensobinat |
| hagin (hagen) ensobinat |
Imperfet
| ensobinés, ensobinara (val.), ensobinàs (val., bal.) |
| ensobinessis, ensobinares (val.), ensobinassis (bal.), ensobinesses, ensobinasses (val., bal.) |
| ensobinés, ensobinara (val.), ensobinàs (val., bal.) |
| ensobinéssim, ensobinàrem (val.), ensobinàssim (bal.), ensobinéssem, ensobinàssem (val., bal.) |
| ensobinéssiu, ensobinàreu (val.), ensobinàssiu (bal.), ensobinésseu, ensobinàsseu (val., bal.) |
| ensobinessin, ensobinaren (val.), ensobinassin (bal.), ensobinessen, ensobinassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) ensobinat |
| haguessis (hagueres) ensobinat |
| hagués (haguera) ensobinat |
| haguéssim (haguérem) ensobinat |
| haguéssiu (haguéreu) ensobinat |
| haguessin (hagueren) ensobinat |
Mode imperatiu
Present
| ensobina |
| ensobini, ensobine (val.) |
| ensobinem |
| ensobineu, ensobinau (bal.) |
| ensobinin, ensobinen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | ensobinar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver ensobinat |
| Gerundi | ensobinant |
| Gerundi compost | havent ensobinat |
| Participi | ensobinat , ensobinada , ensobinats , ensobinades |
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017