Conjugació en català del verb «ensobinar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

ensobinar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals

Mode indicatiu

Present
ensobino (cent.), ensobine (val.), ensobín (bal.)
ensobines
ensobina
ensobinem, ensobinam (bal.)
ensobineu, ensobinau (bal.)
ensobinen
Perfet
he ensobinat
has ensobinat
ha ensobinat
hem ensobinat
heu ensobinat
han ensobinat
Imperfet
ensobinava
ensobinaves
ensobinava
ensobinàvem
ensobinàveu
ensobinaven
Plusquamperfet
havia ensobinat
havies ensobinat
havia ensobinat
havíem ensobinat
havíeu ensobinat
havien ensobinat
Passat simple
ensobiní
ensobinares
ensobinà
ensobinàrem
ensobinàreu
ensobinaren
Passat perifràstic
vaig ensobinar
vas (vares) ensobinar
va ensobinar
vam (vàrem) ensobinar
vau (vàreu) ensobinar
van (varen) ensobinar
Passat anterior
haguí ensobinat
hagueres ensobinat
hagué ensobinat
haguérem ensobinat
haguéreu ensobinat
hagueren ensobinat
Passat anterior perifràstic
vaig haver ensobinat
vas haver ensobinat
va haver ensobinat
vam haver ensobinat
vau haver ensobinat
van haver ensobinat
Futur
ensobinaré
ensobinaràs
ensobinarà
ensobinarem
ensobinareu
ensobinaran
Futur perfet
hauré ensobinat
hauràs ensobinat
haurà ensobinat
haurem ensobinat
haureu ensobinat
hauran ensobinat
Condicional
ensobinaria
ensobinaries
ensobinaria
ensobinaríem
ensobinaríeu
ensobinarien
Condicional perfet
hauria (haguera) ensobinat
hauries (hagueres) ensobinat
hauria (haguera) ensobinat
hauríem (haguérem) ensobinat
hauríeu (haguéreu) ensobinat
haurien (hagueren) ensobinat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
ensobini, ensobine (val.)
ensobinis, ensobines (val.)
ensobini, ensobine (val.)
ensobinem
ensobineu
ensobinin, ensobinen (val.)
Perfet
hagi (haja) ensobinat
hagis (hages) ensobinat
hagi (haja) ensobinat
hàgim (hàgem) ensobinat
hàgiu (hàgeu) ensobinat
hagin (hagen) ensobinat
Imperfet
ensobinés, ensobinara (val.), ensobinàs (val., bal.)
ensobinessis, ensobinares (val.), ensobinassis (bal.), ensobinesses, ensobinasses (val., bal.)
ensobinés, ensobinara (val.), ensobinàs (val., bal.)
ensobinéssim, ensobinàrem (val.), ensobinàssim (bal.), ensobinéssem, ensobinàssem (val., bal.)
ensobinéssiu, ensobinàreu (val.), ensobinàssiu (bal.), ensobinésseu, ensobinàsseu (val., bal.)
ensobinessin, ensobinaren (val.), ensobinassin (bal.), ensobinessen, ensobinassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) ensobinat
haguessis (hagueres) ensobinat
hagués (haguera) ensobinat
haguéssim (haguérem) ensobinat
haguéssiu (haguéreu) ensobinat
haguessin (hagueren) ensobinat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
ensobina
ensobini, ensobine (val.)
ensobinem
ensobineu, ensobinau (bal.)
ensobinin, ensobinen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu ensobinar
Infinitiu compost haver ensobinat
Gerundi ensobinant
Gerundi compost havent ensobinat
Participi ensobinat , ensobinada , ensobinats , ensobinades

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.