ennoblir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| ennobleixo (cent.), ennoblesc (val., bal.), ennoblisc (val.) |
| ennobleixes, ennoblixes (val.) |
| ennobleix, ennoblix (val.) |
| ennoblim |
| ennobliu |
| ennobleixen, ennoblixen (val.) |
Perfet
| he ennoblit |
| has ennoblit |
| ha ennoblit |
| hem ennoblit |
| heu ennoblit |
| han ennoblit |
Imperfet
| ennoblia |
| ennoblies |
| ennoblia |
| ennoblíem |
| ennoblíeu |
| ennoblien |
Plusquamperfet
| havia ennoblit |
| havies ennoblit |
| havia ennoblit |
| havíem ennoblit |
| havíeu ennoblit |
| havien ennoblit |
Passat simple
| ennoblí |
| ennoblires |
| ennoblí |
| ennoblírem |
| ennoblíreu |
| ennobliren |
Passat perifràstic
| vaig ennoblir |
| vas (vares) ennoblir |
| va ennoblir |
| vam (vàrem) ennoblir |
| vau (vàreu) ennoblir |
| van (varen) ennoblir |
Passat anterior
| haguí ennoblit |
| hagueres ennoblit |
| hagué ennoblit |
| haguérem ennoblit |
| haguéreu ennoblit |
| hagueren ennoblit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver ennoblit |
| vas haver ennoblit |
| va haver ennoblit |
| vam haver ennoblit |
| vau haver ennoblit |
| van haver ennoblit |
Futur
| ennobliré |
| ennobliràs |
| ennoblirà |
| ennoblirem |
| ennoblireu |
| ennobliran |
Futur perfet
| hauré ennoblit |
| hauràs ennoblit |
| haurà ennoblit |
| haurem ennoblit |
| haureu ennoblit |
| hauran ennoblit |
Condicional
| ennobliria |
| ennobliries |
| ennobliria |
| ennobliríem |
| ennobliríeu |
| ennoblirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) ennoblit |
| hauries (hagueres) ennoblit |
| hauria (haguera) ennoblit |
| hauríem (haguérem) ennoblit |
| hauríeu (haguéreu) ennoblit |
| haurien (hagueren) ennoblit |
Mode subjuntiu
Present
| ennobleixi, ennoblesca / ennoblisca (val.), ennoblesqui (bal.) |
| ennobleixis, ennoblesques / ennoblisques (val.), ennoblesquis (bal.) |
| ennobleixi, ennoblesca / ennoblisca (val.), ennoblesqui (bal.) |
| ennoblim, ennobliguem (bal.) |
| ennobliu, ennobligueu (bal.) |
| ennobleixin, ennoblesquen / ennoblisquen (val.), ennoblesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) ennoblit |
| hagis (hages) ennoblit |
| hagi (haja) ennoblit |
| hàgim (hàgem) ennoblit |
| hàgiu (hàgeu) ennoblit |
| hagin (hagen) ennoblit |
Imperfet
| ennoblís, ennoblira (val.) |
| ennoblissis, ennoblires (val.), ennoblisses |
| ennoblís, ennoblira (val.) |
| ennoblíssim, ennoblírem (val.), ennoblíssem |
| ennoblíssiu, ennoblíreu (val.), ennoblísseu |
| ennoblissin, ennobliren (val.), ennoblissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) ennoblit |
| haguessis (hagueres) ennoblit |
| hagués (haguera) ennoblit |
| haguéssim (haguérem) ennoblit |
| haguéssiu (haguéreu) ennoblit |
| haguessin (hagueren) ennoblit |
Mode imperatiu
Present
| ennobleix, ennoblix (val.) |
| ennobleixi, ennoblesca / ennoblisca (val.), ennoblesqui (bal.) |
| ennoblim, ennobliguem (bal.) |
| ennobliu |
| ennobleixin, ennoblesquen / ennoblisquen (val.), ennoblesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | ennoblir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver ennoblit |
| Gerundi | ennoblint |
| Gerundi compost | havent ennoblit |
| Participi | ennoblit , ennoblida , ennoblits , ennoblides |
Definició
- Fer esdevenir noble, distingit, selecte.
- Esdevenir noble.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017