engominar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals
Mode indicatiu
Present
| engomino (cent.), engomine (val.), engomín (bal.) |
| engomines |
| engomina |
| engominem, engominam (bal.) |
| engomineu, engominau (bal.) |
| engominen |
Perfet
| he engominat |
| has engominat |
| ha engominat |
| hem engominat |
| heu engominat |
| han engominat |
Imperfet
| engominava |
| engominaves |
| engominava |
| engominàvem |
| engominàveu |
| engominaven |
Plusquamperfet
| havia engominat |
| havies engominat |
| havia engominat |
| havíem engominat |
| havíeu engominat |
| havien engominat |
Passat simple
| engominí |
| engominares |
| engominà |
| engominàrem |
| engominàreu |
| engominaren |
Passat perifràstic
| vaig engominar |
| vas (vares) engominar |
| va engominar |
| vam (vàrem) engominar |
| vau (vàreu) engominar |
| van (varen) engominar |
Passat anterior
| haguí engominat |
| hagueres engominat |
| hagué engominat |
| haguérem engominat |
| haguéreu engominat |
| hagueren engominat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver engominat |
| vas haver engominat |
| va haver engominat |
| vam haver engominat |
| vau haver engominat |
| van haver engominat |
Futur
| engominaré |
| engominaràs |
| engominarà |
| engominarem |
| engominareu |
| engominaran |
Futur perfet
| hauré engominat |
| hauràs engominat |
| haurà engominat |
| haurem engominat |
| haureu engominat |
| hauran engominat |
Condicional
| engominaria |
| engominaries |
| engominaria |
| engominaríem |
| engominaríeu |
| engominarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) engominat |
| hauries (hagueres) engominat |
| hauria (haguera) engominat |
| hauríem (haguérem) engominat |
| hauríeu (haguéreu) engominat |
| haurien (hagueren) engominat |
Mode subjuntiu
Present
| engomini, engomine (val.) |
| engominis, engomines (val.) |
| engomini, engomine (val.) |
| engominem |
| engomineu |
| engominin, engominen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) engominat |
| hagis (hages) engominat |
| hagi (haja) engominat |
| hàgim (hàgem) engominat |
| hàgiu (hàgeu) engominat |
| hagin (hagen) engominat |
Imperfet
| engominés, engominara (val.), engominàs (val., bal.) |
| engominessis, engominares (val.), engominassis (bal.), engominesses, engominasses (val., bal.) |
| engominés, engominara (val.), engominàs (val., bal.) |
| engominéssim, engominàrem (val.), engominàssim (bal.), engominéssem, engominàssem (val., bal.) |
| engominéssiu, engominàreu (val.), engominàssiu (bal.), engominésseu, engominàsseu (val., bal.) |
| engominessin, engominaren (val.), engominassin (bal.), engominessen, engominassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) engominat |
| haguessis (hagueres) engominat |
| hagués (haguera) engominat |
| haguéssim (haguérem) engominat |
| haguéssiu (haguéreu) engominat |
| haguessin (hagueren) engominat |
Mode imperatiu
Present
| engomina |
| engomini, engomine (val.) |
| engominem |
| engomineu, engominau (bal.) |
| engominin, engominen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | engominar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver engominat |
| Gerundi | engominant |
| Gerundi compost | havent engominat |
| Participi | engominat , engominada , engominats , engominades |
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017