engargullar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| engargullo (cent.), engargulle (val.), engargull (bal.) |
| engargulles |
| engargulla |
| engargullem, engargullam (bal.) |
| engargulleu, engargullau (bal.) |
| engargullen |
Perfet
| he engargullat |
| has engargullat |
| ha engargullat |
| hem engargullat |
| heu engargullat |
| han engargullat |
Imperfet
| engargullava |
| engargullaves |
| engargullava |
| engargullàvem |
| engargullàveu |
| engargullaven |
Plusquamperfet
| havia engargullat |
| havies engargullat |
| havia engargullat |
| havíem engargullat |
| havíeu engargullat |
| havien engargullat |
Passat simple
| engargullí |
| engargullares |
| engargullà |
| engargullàrem |
| engargullàreu |
| engargullaren |
Passat perifràstic
| vaig engargullar |
| vas (vares) engargullar |
| va engargullar |
| vam (vàrem) engargullar |
| vau (vàreu) engargullar |
| van (varen) engargullar |
Passat anterior
| haguí engargullat |
| hagueres engargullat |
| hagué engargullat |
| haguérem engargullat |
| haguéreu engargullat |
| hagueren engargullat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver engargullat |
| vas haver engargullat |
| va haver engargullat |
| vam haver engargullat |
| vau haver engargullat |
| van haver engargullat |
Futur
| engargullaré |
| engargullaràs |
| engargullarà |
| engargullarem |
| engargullareu |
| engargullaran |
Futur perfet
| hauré engargullat |
| hauràs engargullat |
| haurà engargullat |
| haurem engargullat |
| haureu engargullat |
| hauran engargullat |
Condicional
| engargullaria |
| engargullaries |
| engargullaria |
| engargullaríem |
| engargullaríeu |
| engargullarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) engargullat |
| hauries (hagueres) engargullat |
| hauria (haguera) engargullat |
| hauríem (haguérem) engargullat |
| hauríeu (haguéreu) engargullat |
| haurien (hagueren) engargullat |
Mode subjuntiu
Present
| engargulli, engargulle (val.) |
| engargullis, engargulles (val.) |
| engargulli, engargulle (val.) |
| engargullem |
| engargulleu |
| engargullin, engargullen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) engargullat |
| hagis (hages) engargullat |
| hagi (haja) engargullat |
| hàgim (hàgem) engargullat |
| hàgiu (hàgeu) engargullat |
| hagin (hagen) engargullat |
Imperfet
| engargullés, engargullara (val.), engargullàs (val., bal.) |
| engargullessis, engargullares (val.), engargullassis (bal.), engargullesses, engargullasses (val., bal.) |
| engargullés, engargullara (val.), engargullàs (val., bal.) |
| engargulléssim, engargullàrem (val.), engargullàssim (bal.), engargulléssem, engargullàssem (val., bal.) |
| engargulléssiu, engargullàreu (val.), engargullàssiu (bal.), engargullésseu, engargullàsseu (val., bal.) |
| engargullessin, engargullaren (val.), engargullassin (bal.), engargullessen, engargullassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) engargullat |
| haguessis (hagueres) engargullat |
| hagués (haguera) engargullat |
| haguéssim (haguérem) engargullat |
| haguéssiu (haguéreu) engargullat |
| haguessin (hagueren) engargullat |
Mode imperatiu
Present
| engargulla |
| engargulli, engargulle (val.) |
| engargullem |
| engargulleu, engargullau (bal.) |
| engargullin, engargullen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | engargullar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver engargullat |
| Gerundi | engargullant |
| Gerundi compost | havent engargullat |
| Participi | engargullat , engargullada , engargullats , engargullades |
Definició
- Forçar a menjar, a empassar.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017