enfutimar-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals
Mode indicatiu
Present
| enfutimo (cent.), enfutime (val.), enfutim (bal.) |
| enfutimes |
| enfutima |
| enfutimem, enfutimam (bal.) |
| enfutimeu, enfutimau (bal.) |
| enfutimen |
Perfet
| he enfutimat |
| has enfutimat |
| ha enfutimat |
| hem enfutimat |
| heu enfutimat |
| han enfutimat |
Imperfet
| enfutimava |
| enfutimaves |
| enfutimava |
| enfutimàvem |
| enfutimàveu |
| enfutimaven |
Plusquamperfet
| havia enfutimat |
| havies enfutimat |
| havia enfutimat |
| havíem enfutimat |
| havíeu enfutimat |
| havien enfutimat |
Passat simple
| enfutimí |
| enfutimares |
| enfutimà |
| enfutimàrem |
| enfutimàreu |
| enfutimaren |
Passat perifràstic
| vaig enfutimar |
| vas (vares) enfutimar |
| va enfutimar |
| vam (vàrem) enfutimar |
| vau (vàreu) enfutimar |
| van (varen) enfutimar |
Passat anterior
| haguí enfutimat |
| hagueres enfutimat |
| hagué enfutimat |
| haguérem enfutimat |
| haguéreu enfutimat |
| hagueren enfutimat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver enfutimat |
| vas haver enfutimat |
| va haver enfutimat |
| vam haver enfutimat |
| vau haver enfutimat |
| van haver enfutimat |
Futur
| enfutimaré |
| enfutimaràs |
| enfutimarà |
| enfutimarem |
| enfutimareu |
| enfutimaran |
Futur perfet
| hauré enfutimat |
| hauràs enfutimat |
| haurà enfutimat |
| haurem enfutimat |
| haureu enfutimat |
| hauran enfutimat |
Condicional
| enfutimaria |
| enfutimaries |
| enfutimaria |
| enfutimaríem |
| enfutimaríeu |
| enfutimarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) enfutimat |
| hauries (hagueres) enfutimat |
| hauria (haguera) enfutimat |
| hauríem (haguérem) enfutimat |
| hauríeu (haguéreu) enfutimat |
| haurien (hagueren) enfutimat |
Mode subjuntiu
Present
| enfutimi, enfutime (val.) |
| enfutimis, enfutimes (val.) |
| enfutimi, enfutime (val.) |
| enfutimem |
| enfutimeu |
| enfutimin, enfutimen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) enfutimat |
| hagis (hages) enfutimat |
| hagi (haja) enfutimat |
| hàgim (hàgem) enfutimat |
| hàgiu (hàgeu) enfutimat |
| hagin (hagen) enfutimat |
Imperfet
| enfutimés, enfutimara (val.), enfutimàs (val., bal.) |
| enfutimessis, enfutimares (val.), enfutimassis (bal.), enfutimesses, enfutimasses (val., bal.) |
| enfutimés, enfutimara (val.), enfutimàs (val., bal.) |
| enfutiméssim, enfutimàrem (val.), enfutimàssim (bal.), enfutiméssem, enfutimàssem (val., bal.) |
| enfutiméssiu, enfutimàreu (val.), enfutimàssiu (bal.), enfutimésseu, enfutimàsseu (val., bal.) |
| enfutimessin, enfutimaren (val.), enfutimassin (bal.), enfutimessen, enfutimassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) enfutimat |
| haguessis (hagueres) enfutimat |
| hagués (haguera) enfutimat |
| haguéssim (haguérem) enfutimat |
| haguéssiu (haguéreu) enfutimat |
| haguessin (hagueren) enfutimat |
Mode imperatiu
Present
| enfutima |
| enfutimi, enfutime (val.) |
| enfutimem |
| enfutimeu, enfutimau (bal.) |
| enfutimin, enfutimen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | enfutimar-se |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver enfutimat |
| Gerundi | enfutimant |
| Gerundi compost | havent enfutimat |
| Participi | enfutimat , enfutimada , enfutimats , enfutimades |
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017