enfuronar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| enfurono (cent.), enfurone (val.), enfuron (bal.) |
| enfurones |
| enfurona |
| enfuronem, enfuronam (bal.) |
| enfuroneu, enfuronau (bal.) |
| enfuronen |
Perfet
| he enfuronat |
| has enfuronat |
| ha enfuronat |
| hem enfuronat |
| heu enfuronat |
| han enfuronat |
Imperfet
| enfuronava |
| enfuronaves |
| enfuronava |
| enfuronàvem |
| enfuronàveu |
| enfuronaven |
Plusquamperfet
| havia enfuronat |
| havies enfuronat |
| havia enfuronat |
| havíem enfuronat |
| havíeu enfuronat |
| havien enfuronat |
Passat simple
| enfuroní |
| enfuronares |
| enfuronà |
| enfuronàrem |
| enfuronàreu |
| enfuronaren |
Passat perifràstic
| vaig enfuronar |
| vas (vares) enfuronar |
| va enfuronar |
| vam (vàrem) enfuronar |
| vau (vàreu) enfuronar |
| van (varen) enfuronar |
Passat anterior
| haguí enfuronat |
| hagueres enfuronat |
| hagué enfuronat |
| haguérem enfuronat |
| haguéreu enfuronat |
| hagueren enfuronat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver enfuronat |
| vas haver enfuronat |
| va haver enfuronat |
| vam haver enfuronat |
| vau haver enfuronat |
| van haver enfuronat |
Futur
| enfuronaré |
| enfuronaràs |
| enfuronarà |
| enfuronarem |
| enfuronareu |
| enfuronaran |
Futur perfet
| hauré enfuronat |
| hauràs enfuronat |
| haurà enfuronat |
| haurem enfuronat |
| haureu enfuronat |
| hauran enfuronat |
Condicional
| enfuronaria |
| enfuronaries |
| enfuronaria |
| enfuronaríem |
| enfuronaríeu |
| enfuronarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) enfuronat |
| hauries (hagueres) enfuronat |
| hauria (haguera) enfuronat |
| hauríem (haguérem) enfuronat |
| hauríeu (haguéreu) enfuronat |
| haurien (hagueren) enfuronat |
Mode subjuntiu
Present
| enfuroni, enfurone (val.) |
| enfuronis, enfurones (val.) |
| enfuroni, enfurone (val.) |
| enfuronem |
| enfuroneu |
| enfuronin, enfuronen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) enfuronat |
| hagis (hages) enfuronat |
| hagi (haja) enfuronat |
| hàgim (hàgem) enfuronat |
| hàgiu (hàgeu) enfuronat |
| hagin (hagen) enfuronat |
Imperfet
| enfuronés, enfuronara (val.), enfuronàs (val., bal.) |
| enfuronessis, enfuronares (val.), enfuronassis (bal.), enfuronesses, enfuronasses (val., bal.) |
| enfuronés, enfuronara (val.), enfuronàs (val., bal.) |
| enfuronéssim, enfuronàrem (val.), enfuronàssim (bal.), enfuronéssem, enfuronàssem (val., bal.) |
| enfuronéssiu, enfuronàreu (val.), enfuronàssiu (bal.), enfuronésseu, enfuronàsseu (val., bal.) |
| enfuronessin, enfuronaren (val.), enfuronassin (bal.), enfuronessen, enfuronassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) enfuronat |
| haguessis (hagueres) enfuronat |
| hagués (haguera) enfuronat |
| haguéssim (haguérem) enfuronat |
| haguéssiu (haguéreu) enfuronat |
| haguessin (hagueren) enfuronat |
Mode imperatiu
Present
| enfurona |
| enfuroni, enfurone (val.) |
| enfuronem |
| enfuroneu, enfuronau (bal.) |
| enfuronin, enfuronen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | enfuronar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver enfuronat |
| Gerundi | enfuronant |
| Gerundi compost | havent enfuronat |
| Participi | enfuronat , enfuronada , enfuronats , enfuronades |
Definició
- furar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017