enfuriar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| enfurio (cent.), enfurie (val.), enfurii (bal.) |
| enfuries |
| enfuria |
| enfuriem, enfuriam (bal.) |
| enfurieu, enfuriau (bal.) |
| enfurien |
Perfet
| he enfuriat |
| has enfuriat |
| ha enfuriat |
| hem enfuriat |
| heu enfuriat |
| han enfuriat |
Imperfet
| enfuriava |
| enfuriaves |
| enfuriava |
| enfuriàvem |
| enfuriàveu |
| enfuriaven |
Plusquamperfet
| havia enfuriat |
| havies enfuriat |
| havia enfuriat |
| havíem enfuriat |
| havíeu enfuriat |
| havien enfuriat |
Passat simple
| enfurií |
| enfuriares |
| enfurià |
| enfuriàrem |
| enfuriàreu |
| enfuriaren |
Passat perifràstic
| vaig enfuriar |
| vas (vares) enfuriar |
| va enfuriar |
| vam (vàrem) enfuriar |
| vau (vàreu) enfuriar |
| van (varen) enfuriar |
Passat anterior
| haguí enfuriat |
| hagueres enfuriat |
| hagué enfuriat |
| haguérem enfuriat |
| haguéreu enfuriat |
| hagueren enfuriat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver enfuriat |
| vas haver enfuriat |
| va haver enfuriat |
| vam haver enfuriat |
| vau haver enfuriat |
| van haver enfuriat |
Futur
| enfuriaré |
| enfuriaràs |
| enfuriarà |
| enfuriarem |
| enfuriareu |
| enfuriaran |
Futur perfet
| hauré enfuriat |
| hauràs enfuriat |
| haurà enfuriat |
| haurem enfuriat |
| haureu enfuriat |
| hauran enfuriat |
Condicional
| enfuriaria |
| enfuriaries |
| enfuriaria |
| enfuriaríem |
| enfuriaríeu |
| enfuriarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) enfuriat |
| hauries (hagueres) enfuriat |
| hauria (haguera) enfuriat |
| hauríem (haguérem) enfuriat |
| hauríeu (haguéreu) enfuriat |
| haurien (hagueren) enfuriat |
Mode subjuntiu
Present
| enfuriï, enfurie (val.) |
| enfuriïs, enfuries (val.) |
| enfuriï, enfurie (val.) |
| enfuriem |
| enfurieu |
| enfuriïn, enfurien (val.) |
Perfet
| hagi (haja) enfuriat |
| hagis (hages) enfuriat |
| hagi (haja) enfuriat |
| hàgim (hàgem) enfuriat |
| hàgiu (hàgeu) enfuriat |
| hagin (hagen) enfuriat |
Imperfet
| enfuriés, enfuriara (val.), enfuriàs (val., bal.) |
| enfuriessis, enfuriares (val.), enfuriassis (bal.), enfuriesses, enfuriasses (val., bal.) |
| enfuriés, enfuriara (val.), enfuriàs (val., bal.) |
| enfuriéssim, enfuriàrem (val.), enfuriàssim (bal.), enfuriéssem, enfuriàssem (val., bal.) |
| enfuriéssiu, enfuriàreu (val.), enfuriàssiu (bal.), enfuriésseu, enfuriàsseu (val., bal.) |
| enfuriessin, enfuriaren (val.), enfuriassin (bal.), enfuriessen, enfuriassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) enfuriat |
| haguessis (hagueres) enfuriat |
| hagués (haguera) enfuriat |
| haguéssim (haguérem) enfuriat |
| haguéssiu (haguéreu) enfuriat |
| haguessin (hagueren) enfuriat |
Mode imperatiu
Present
| enfuria |
| enfuriï, enfurie (val.) |
| enfuriem |
| enfurieu, enfuriau (bal.) |
| enfuriïn, enfurien (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | enfuriar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver enfuriat |
| Gerundi | enfuriant |
| Gerundi compost | havent enfuriat |
| Participi | enfuriat , enfuriada , enfuriats , enfuriades |
Definició
- Provocar la fúria.
- Esdevenir furiós.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017