enfitar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals
Mode indicatiu
Present
| enfito (cent.), enfite (val.), enfit (bal.) |
| enfites |
| enfita |
| enfitem, enfitam (bal.) |
| enfiteu, enfitau (bal.) |
| enfiten |
Perfet
| he enfitat |
| has enfitat |
| ha enfitat |
| hem enfitat |
| heu enfitat |
| han enfitat |
Imperfet
| enfitava |
| enfitaves |
| enfitava |
| enfitàvem |
| enfitàveu |
| enfitaven |
Plusquamperfet
| havia enfitat |
| havies enfitat |
| havia enfitat |
| havíem enfitat |
| havíeu enfitat |
| havien enfitat |
Passat simple
| enfití |
| enfitares |
| enfità |
| enfitàrem |
| enfitàreu |
| enfitaren |
Passat perifràstic
| vaig enfitar |
| vas (vares) enfitar |
| va enfitar |
| vam (vàrem) enfitar |
| vau (vàreu) enfitar |
| van (varen) enfitar |
Passat anterior
| haguí enfitat |
| hagueres enfitat |
| hagué enfitat |
| haguérem enfitat |
| haguéreu enfitat |
| hagueren enfitat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver enfitat |
| vas haver enfitat |
| va haver enfitat |
| vam haver enfitat |
| vau haver enfitat |
| van haver enfitat |
Futur
| enfitaré |
| enfitaràs |
| enfitarà |
| enfitarem |
| enfitareu |
| enfitaran |
Futur perfet
| hauré enfitat |
| hauràs enfitat |
| haurà enfitat |
| haurem enfitat |
| haureu enfitat |
| hauran enfitat |
Condicional
| enfitaria |
| enfitaries |
| enfitaria |
| enfitaríem |
| enfitaríeu |
| enfitarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) enfitat |
| hauries (hagueres) enfitat |
| hauria (haguera) enfitat |
| hauríem (haguérem) enfitat |
| hauríeu (haguéreu) enfitat |
| haurien (hagueren) enfitat |
Mode subjuntiu
Present
| enfiti, enfite (val.) |
| enfitis, enfites (val.) |
| enfiti, enfite (val.) |
| enfitem |
| enfiteu |
| enfitin, enfiten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) enfitat |
| hagis (hages) enfitat |
| hagi (haja) enfitat |
| hàgim (hàgem) enfitat |
| hàgiu (hàgeu) enfitat |
| hagin (hagen) enfitat |
Imperfet
| enfités, enfitara (val.), enfitàs (val., bal.) |
| enfitessis, enfitares (val.), enfitassis (bal.), enfitesses, enfitasses (val., bal.) |
| enfités, enfitara (val.), enfitàs (val., bal.) |
| enfitéssim, enfitàrem (val.), enfitàssim (bal.), enfitéssem, enfitàssem (val., bal.) |
| enfitéssiu, enfitàreu (val.), enfitàssiu (bal.), enfitésseu, enfitàsseu (val., bal.) |
| enfitessin, enfitaren (val.), enfitassin (bal.), enfitessen, enfitassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) enfitat |
| haguessis (hagueres) enfitat |
| hagués (haguera) enfitat |
| haguéssim (haguérem) enfitat |
| haguéssiu (haguéreu) enfitat |
| haguessin (hagueren) enfitat |
Mode imperatiu
Present
| enfita |
| enfiti, enfite (val.) |
| enfitem |
| enfiteu, enfitau (bal.) |
| enfitin, enfiten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | enfitar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver enfitat |
| Gerundi | enfitant |
| Gerundi compost | havent enfitat |
| Participi | enfitat , enfitada , enfitats , enfitades |
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017