enferotgir-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| enferotgeixo (cent.), enferotgesc (val., bal.), enferotgisc (val.) |
| enferotgeixes, enferotgixes (val.) |
| enferotgeix, enferotgix (val.) |
| enferotgim |
| enferotgiu |
| enferotgeixen, enferotgixen (val.) |
Perfet
| he enferotgit |
| has enferotgit |
| ha enferotgit |
| hem enferotgit |
| heu enferotgit |
| han enferotgit |
Imperfet
| enferotgia |
| enferotgies |
| enferotgia |
| enferotgíem |
| enferotgíeu |
| enferotgien |
Plusquamperfet
| havia enferotgit |
| havies enferotgit |
| havia enferotgit |
| havíem enferotgit |
| havíeu enferotgit |
| havien enferotgit |
Passat simple
| enferotgí |
| enferotgires |
| enferotgí |
| enferotgírem |
| enferotgíreu |
| enferotgiren |
Passat perifràstic
| vaig enferotgir |
| vas (vares) enferotgir |
| va enferotgir |
| vam (vàrem) enferotgir |
| vau (vàreu) enferotgir |
| van (varen) enferotgir |
Passat anterior
| haguí enferotgit |
| hagueres enferotgit |
| hagué enferotgit |
| haguérem enferotgit |
| haguéreu enferotgit |
| hagueren enferotgit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver enferotgit |
| vas haver enferotgit |
| va haver enferotgit |
| vam haver enferotgit |
| vau haver enferotgit |
| van haver enferotgit |
Futur
| enferotgiré |
| enferotgiràs |
| enferotgirà |
| enferotgirem |
| enferotgireu |
| enferotgiran |
Futur perfet
| hauré enferotgit |
| hauràs enferotgit |
| haurà enferotgit |
| haurem enferotgit |
| haureu enferotgit |
| hauran enferotgit |
Condicional
| enferotgiria |
| enferotgiries |
| enferotgiria |
| enferotgiríem |
| enferotgiríeu |
| enferotgirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) enferotgit |
| hauries (hagueres) enferotgit |
| hauria (haguera) enferotgit |
| hauríem (haguérem) enferotgit |
| hauríeu (haguéreu) enferotgit |
| haurien (hagueren) enferotgit |
Mode subjuntiu
Present
| enferotgeixi, enferotgesca / enferotgisca (val.), enferotgesqui (bal.) |
| enferotgeixis, enferotgesques / enferotgisques (val.), enferotgesquis (bal.) |
| enferotgeixi, enferotgesca / enferotgisca (val.), enferotgesqui (bal.) |
| enferotgim, enferotgiguem (bal.) |
| enferotgiu, enferotgigueu (bal.) |
| enferotgeixin, enferotgesquen / enferotgisquen (val.), enferotgesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) enferotgit |
| hagis (hages) enferotgit |
| hagi (haja) enferotgit |
| hàgim (hàgem) enferotgit |
| hàgiu (hàgeu) enferotgit |
| hagin (hagen) enferotgit |
Imperfet
| enferotgís, enferotgira (val.) |
| enferotgissis, enferotgires (val.), enferotgisses |
| enferotgís, enferotgira (val.) |
| enferotgíssim, enferotgírem (val.), enferotgíssem |
| enferotgíssiu, enferotgíreu (val.), enferotgísseu |
| enferotgissin, enferotgiren (val.), enferotgissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) enferotgit |
| haguessis (hagueres) enferotgit |
| hagués (haguera) enferotgit |
| haguéssim (haguérem) enferotgit |
| haguéssiu (haguéreu) enferotgit |
| haguessin (hagueren) enferotgit |
Mode imperatiu
Present
| enferotgeix, enferotgix (val.) |
| enferotgeixi, enferotgesca / enferotgisca (val.), enferotgesqui (bal.) |
| enferotgim, enferotgiguem (bal.) |
| enferotgiu |
| enferotgeixin, enferotgesquen / enferotgisquen (val.), enferotgesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | enferotgir-se |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver enferotgit |
| Gerundi | enferotgint |
| Gerundi compost | havent enferotgit |
| Participi | enferotgit , enferotgida , enferotgits , enferotgides |
Definició
- Tornar-se ferotge
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017