enfadar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| enfado (cent.), enfade (val.), enfad (bal.) |
| enfades |
| enfada |
| enfadem, enfadam (bal.) |
| enfadeu, enfadau (bal.) |
| enfaden |
Perfet
| he enfadat |
| has enfadat |
| ha enfadat |
| hem enfadat |
| heu enfadat |
| han enfadat |
Imperfet
| enfadava |
| enfadaves |
| enfadava |
| enfadàvem |
| enfadàveu |
| enfadaven |
Plusquamperfet
| havia enfadat |
| havies enfadat |
| havia enfadat |
| havíem enfadat |
| havíeu enfadat |
| havien enfadat |
Passat simple
| enfadí |
| enfadares |
| enfadà |
| enfadàrem |
| enfadàreu |
| enfadaren |
Passat perifràstic
| vaig enfadar |
| vas (vares) enfadar |
| va enfadar |
| vam (vàrem) enfadar |
| vau (vàreu) enfadar |
| van (varen) enfadar |
Passat anterior
| haguí enfadat |
| hagueres enfadat |
| hagué enfadat |
| haguérem enfadat |
| haguéreu enfadat |
| hagueren enfadat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver enfadat |
| vas haver enfadat |
| va haver enfadat |
| vam haver enfadat |
| vau haver enfadat |
| van haver enfadat |
Futur
| enfadaré |
| enfadaràs |
| enfadarà |
| enfadarem |
| enfadareu |
| enfadaran |
Futur perfet
| hauré enfadat |
| hauràs enfadat |
| haurà enfadat |
| haurem enfadat |
| haureu enfadat |
| hauran enfadat |
Condicional
| enfadaria |
| enfadaries |
| enfadaria |
| enfadaríem |
| enfadaríeu |
| enfadarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) enfadat |
| hauries (hagueres) enfadat |
| hauria (haguera) enfadat |
| hauríem (haguérem) enfadat |
| hauríeu (haguéreu) enfadat |
| haurien (hagueren) enfadat |
Mode subjuntiu
Present
| enfadi, enfade (val.) |
| enfadis, enfades (val.) |
| enfadi, enfade (val.) |
| enfadem |
| enfadeu |
| enfadin, enfaden (val.) |
Perfet
| hagi (haja) enfadat |
| hagis (hages) enfadat |
| hagi (haja) enfadat |
| hàgim (hàgem) enfadat |
| hàgiu (hàgeu) enfadat |
| hagin (hagen) enfadat |
Imperfet
| enfadés, enfadara (val.), enfadàs (val., bal.) |
| enfadessis, enfadares (val.), enfadassis (bal.), enfadesses, enfadasses (val., bal.) |
| enfadés, enfadara (val.), enfadàs (val., bal.) |
| enfadéssim, enfadàrem (val.), enfadàssim (bal.), enfadéssem, enfadàssem (val., bal.) |
| enfadéssiu, enfadàreu (val.), enfadàssiu (bal.), enfadésseu, enfadàsseu (val., bal.) |
| enfadessin, enfadaren (val.), enfadassin (bal.), enfadessen, enfadassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) enfadat |
| haguessis (hagueres) enfadat |
| hagués (haguera) enfadat |
| haguéssim (haguérem) enfadat |
| haguéssiu (haguéreu) enfadat |
| haguessin (hagueren) enfadat |
Mode imperatiu
Present
| enfada |
| enfadi, enfade (val.) |
| enfadem |
| enfadeu, enfadau (bal.) |
| enfadin, enfaden (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | enfadar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver enfadat |
| Gerundi | enfadant |
| Gerundi compost | havent enfadat |
| Participi | enfadat , enfadada , enfadats , enfadades |
Definició
- enutjar
- enutjar-se
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017