encoratjar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| encoratjo (cent.), encoratge (val.), encoratj (bal.) |
| encoratges |
| encoratja |
| encoratgem, encoratjam (bal.) |
| encoratgeu, encoratjau (bal.) |
| encoratgen |
Perfet
| he encoratjat |
| has encoratjat |
| ha encoratjat |
| hem encoratjat |
| heu encoratjat |
| han encoratjat |
Imperfet
| encoratjava |
| encoratjaves |
| encoratjava |
| encoratjàvem |
| encoratjàveu |
| encoratjaven |
Plusquamperfet
| havia encoratjat |
| havies encoratjat |
| havia encoratjat |
| havíem encoratjat |
| havíeu encoratjat |
| havien encoratjat |
Passat simple
| encoratgí |
| encoratjares |
| encoratjà |
| encoratjàrem |
| encoratjàreu |
| encoratjaren |
Passat perifràstic
| vaig encoratjar |
| vas (vares) encoratjar |
| va encoratjar |
| vam (vàrem) encoratjar |
| vau (vàreu) encoratjar |
| van (varen) encoratjar |
Passat anterior
| haguí encoratjat |
| hagueres encoratjat |
| hagué encoratjat |
| haguérem encoratjat |
| haguéreu encoratjat |
| hagueren encoratjat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver encoratjat |
| vas haver encoratjat |
| va haver encoratjat |
| vam haver encoratjat |
| vau haver encoratjat |
| van haver encoratjat |
Futur
| encoratjaré |
| encoratjaràs |
| encoratjarà |
| encoratjarem |
| encoratjareu |
| encoratjaran |
Futur perfet
| hauré encoratjat |
| hauràs encoratjat |
| haurà encoratjat |
| haurem encoratjat |
| haureu encoratjat |
| hauran encoratjat |
Condicional
| encoratjaria |
| encoratjaries |
| encoratjaria |
| encoratjaríem |
| encoratjaríeu |
| encoratjarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) encoratjat |
| hauries (hagueres) encoratjat |
| hauria (haguera) encoratjat |
| hauríem (haguérem) encoratjat |
| hauríeu (haguéreu) encoratjat |
| haurien (hagueren) encoratjat |
Mode subjuntiu
Present
| encoratgi, encoratge (val.) |
| encoratgis, encoratges (val.) |
| encoratgi, encoratge (val.) |
| encoratgem |
| encoratgeu |
| encoratgin, encoratgen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) encoratjat |
| hagis (hages) encoratjat |
| hagi (haja) encoratjat |
| hàgim (hàgem) encoratjat |
| hàgiu (hàgeu) encoratjat |
| hagin (hagen) encoratjat |
Imperfet
| encoratgés, encoratjara (val.), encoratjàs (val., bal.) |
| encoratgessis, encoratjares (val.), encoratjassis (bal.), encoratgesses, encoratjasses (val., bal.) |
| encoratgés, encoratjara (val.), encoratjàs (val., bal.) |
| encoratgéssim, encoratjàrem (val.), encoratjàssim (bal.), encoratgéssem, encoratjàssem (val., bal.) |
| encoratgéssiu, encoratjàreu (val.), encoratjàssiu (bal.), encoratgésseu, encoratjàsseu (val., bal.) |
| encoratgessin, encoratjaren (val.), encoratjassin (bal.), encoratgessen, encoratjassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) encoratjat |
| haguessis (hagueres) encoratjat |
| hagués (haguera) encoratjat |
| haguéssim (haguérem) encoratjat |
| haguéssiu (haguéreu) encoratjat |
| haguessin (hagueren) encoratjat |
Mode imperatiu
Present
| encoratja |
| encoratgi, encoratge (val.) |
| encoratgem |
| encoratgeu, encoratjau (bal.) |
| encoratgin, encoratgen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | encoratjar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver encoratjat |
| Gerundi | encoratjant |
| Gerundi compost | havent encoratjat |
| Participi | encoratjat , encoratjada , encoratjats , encoratjades |
Definició
- Convèncer algú de fer una cosa; adquirir la valentia suficient per fer-la, i especialment, per afrontar una dificultat.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017