encongir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| encongeixo (cent.), encongesc (val., bal.), encongisc (val.) |
| encongeixes, encongixes (val.) |
| encongeix, encongix (val.) |
| encongim |
| encongiu |
| encongeixen, encongixen (val.) |
Perfet
| he encongit |
| has encongit |
| ha encongit |
| hem encongit |
| heu encongit |
| han encongit |
Imperfet
| encongia |
| encongies |
| encongia |
| encongíem |
| encongíeu |
| encongien |
Plusquamperfet
| havia encongit |
| havies encongit |
| havia encongit |
| havíem encongit |
| havíeu encongit |
| havien encongit |
Passat simple
| encongí |
| encongires |
| encongí |
| encongírem |
| encongíreu |
| encongiren |
Passat perifràstic
| vaig encongir |
| vas (vares) encongir |
| va encongir |
| vam (vàrem) encongir |
| vau (vàreu) encongir |
| van (varen) encongir |
Passat anterior
| haguí encongit |
| hagueres encongit |
| hagué encongit |
| haguérem encongit |
| haguéreu encongit |
| hagueren encongit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver encongit |
| vas haver encongit |
| va haver encongit |
| vam haver encongit |
| vau haver encongit |
| van haver encongit |
Futur
| encongiré |
| encongiràs |
| encongirà |
| encongirem |
| encongireu |
| encongiran |
Futur perfet
| hauré encongit |
| hauràs encongit |
| haurà encongit |
| haurem encongit |
| haureu encongit |
| hauran encongit |
Condicional
| encongiria |
| encongiries |
| encongiria |
| encongiríem |
| encongiríeu |
| encongirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) encongit |
| hauries (hagueres) encongit |
| hauria (haguera) encongit |
| hauríem (haguérem) encongit |
| hauríeu (haguéreu) encongit |
| haurien (hagueren) encongit |
Mode subjuntiu
Present
| encongeixi, encongesca / encongisca (val.), encongesqui (bal.) |
| encongeixis, encongesques / encongisques (val.), encongesquis (bal.) |
| encongeixi, encongesca / encongisca (val.), encongesqui (bal.) |
| encongim, encongiguem (bal.) |
| encongiu, encongigueu (bal.) |
| encongeixin, encongesquen / encongisquen (val.), encongesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) encongit |
| hagis (hages) encongit |
| hagi (haja) encongit |
| hàgim (hàgem) encongit |
| hàgiu (hàgeu) encongit |
| hagin (hagen) encongit |
Imperfet
| encongís, encongira (val.) |
| encongissis, encongires (val.), encongisses |
| encongís, encongira (val.) |
| encongíssim, encongírem (val.), encongíssem |
| encongíssiu, encongíreu (val.), encongísseu |
| encongissin, encongiren (val.), encongissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) encongit |
| haguessis (hagueres) encongit |
| hagués (haguera) encongit |
| haguéssim (haguérem) encongit |
| haguéssiu (haguéreu) encongit |
| haguessin (hagueren) encongit |
Mode imperatiu
Present
| encongeix, encongix (val.) |
| encongeixi, encongesca / encongisca (val.), encongesqui (bal.) |
| encongim, encongiguem (bal.) |
| encongiu |
| encongeixin, encongesquen / encongisquen (val.), encongesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | encongir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver encongit |
| Gerundi | encongint |
| Gerundi compost | havent encongit |
| Participi | encongit , encongida , encongits , encongides |
Definició
- Fer més curta l'extensió d'un objecte.
- Disminuir les proporcions en l'elaboració d'una cosa per tal d'acabar-la donant-li una forma d'acabament més petita.
- Sentir-se amb l'ànim baix.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017