encastellar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| encastello (cent.), encastelle (val.), encastell (bal.) |
| encastelles |
| encastella |
| encastellem, encastellam (bal.) |
| encastelleu, encastellau (bal.) |
| encastellen |
Perfet
| he encastellat |
| has encastellat |
| ha encastellat |
| hem encastellat |
| heu encastellat |
| han encastellat |
Imperfet
| encastellava |
| encastellaves |
| encastellava |
| encastellàvem |
| encastellàveu |
| encastellaven |
Plusquamperfet
| havia encastellat |
| havies encastellat |
| havia encastellat |
| havíem encastellat |
| havíeu encastellat |
| havien encastellat |
Passat simple
| encastellí |
| encastellares |
| encastellà |
| encastellàrem |
| encastellàreu |
| encastellaren |
Passat perifràstic
| vaig encastellar |
| vas (vares) encastellar |
| va encastellar |
| vam (vàrem) encastellar |
| vau (vàreu) encastellar |
| van (varen) encastellar |
Passat anterior
| haguí encastellat |
| hagueres encastellat |
| hagué encastellat |
| haguérem encastellat |
| haguéreu encastellat |
| hagueren encastellat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver encastellat |
| vas haver encastellat |
| va haver encastellat |
| vam haver encastellat |
| vau haver encastellat |
| van haver encastellat |
Futur
| encastellaré |
| encastellaràs |
| encastellarà |
| encastellarem |
| encastellareu |
| encastellaran |
Futur perfet
| hauré encastellat |
| hauràs encastellat |
| haurà encastellat |
| haurem encastellat |
| haureu encastellat |
| hauran encastellat |
Condicional
| encastellaria |
| encastellaries |
| encastellaria |
| encastellaríem |
| encastellaríeu |
| encastellarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) encastellat |
| hauries (hagueres) encastellat |
| hauria (haguera) encastellat |
| hauríem (haguérem) encastellat |
| hauríeu (haguéreu) encastellat |
| haurien (hagueren) encastellat |
Mode subjuntiu
Present
| encastelli, encastelle (val.) |
| encastellis, encastelles (val.) |
| encastelli, encastelle (val.) |
| encastellem |
| encastelleu |
| encastellin, encastellen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) encastellat |
| hagis (hages) encastellat |
| hagi (haja) encastellat |
| hàgim (hàgem) encastellat |
| hàgiu (hàgeu) encastellat |
| hagin (hagen) encastellat |
Imperfet
| encastellés, encastellara (val.), encastellàs (val., bal.) |
| encastellessis, encastellares (val.), encastellassis (bal.), encastellesses, encastellasses (val., bal.) |
| encastellés, encastellara (val.), encastellàs (val., bal.) |
| encastelléssim, encastellàrem (val.), encastellàssim (bal.), encastelléssem, encastellàssem (val., bal.) |
| encastelléssiu, encastellàreu (val.), encastellàssiu (bal.), encastellésseu, encastellàsseu (val., bal.) |
| encastellessin, encastellaren (val.), encastellassin (bal.), encastellessen, encastellassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) encastellat |
| haguessis (hagueres) encastellat |
| hagués (haguera) encastellat |
| haguéssim (haguérem) encastellat |
| haguéssiu (haguéreu) encastellat |
| haguessin (hagueren) encastellat |
Mode imperatiu
Present
| encastella |
| encastelli, encastelle (val.) |
| encastellem |
| encastelleu, encastellau (bal.) |
| encastellin, encastellen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | encastellar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver encastellat |
| Gerundi | encastellant |
| Gerundi compost | havent encastellat |
| Participi | encastellat , encastellada , encastellats , encastellades |
Definició
- Donar forma o característiques de castell, especialment els edificis quan son preparats per a la seva defensa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017