encarir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| encareixo (cent.), encaresc (val., bal.), encarisc (val.) |
| encareixes, encarixes (val.) |
| encareix, encarix (val.) |
| encarim |
| encariu |
| encareixen, encarixen (val.) |
Perfet
| he encarit |
| has encarit |
| ha encarit |
| hem encarit |
| heu encarit |
| han encarit |
Imperfet
| encaria |
| encaries |
| encaria |
| encaríem |
| encaríeu |
| encarien |
Plusquamperfet
| havia encarit |
| havies encarit |
| havia encarit |
| havíem encarit |
| havíeu encarit |
| havien encarit |
Passat simple
| encarí |
| encarires |
| encarí |
| encarírem |
| encaríreu |
| encariren |
Passat perifràstic
| vaig encarir |
| vas (vares) encarir |
| va encarir |
| vam (vàrem) encarir |
| vau (vàreu) encarir |
| van (varen) encarir |
Passat anterior
| haguí encarit |
| hagueres encarit |
| hagué encarit |
| haguérem encarit |
| haguéreu encarit |
| hagueren encarit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver encarit |
| vas haver encarit |
| va haver encarit |
| vam haver encarit |
| vau haver encarit |
| van haver encarit |
Futur
| encariré |
| encariràs |
| encarirà |
| encarirem |
| encarireu |
| encariran |
Futur perfet
| hauré encarit |
| hauràs encarit |
| haurà encarit |
| haurem encarit |
| haureu encarit |
| hauran encarit |
Condicional
| encariria |
| encariries |
| encariria |
| encariríem |
| encariríeu |
| encaririen |
Condicional perfet
| hauria (haguera) encarit |
| hauries (hagueres) encarit |
| hauria (haguera) encarit |
| hauríem (haguérem) encarit |
| hauríeu (haguéreu) encarit |
| haurien (hagueren) encarit |
Mode subjuntiu
Present
| encareixi, encaresca / encarisca (val.), encaresqui (bal.) |
| encareixis, encaresques / encarisques (val.), encaresquis (bal.) |
| encareixi, encaresca / encarisca (val.), encaresqui (bal.) |
| encarim, encariguem (bal.) |
| encariu, encarigueu (bal.) |
| encareixin, encaresquen / encarisquen (val.), encaresquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) encarit |
| hagis (hages) encarit |
| hagi (haja) encarit |
| hàgim (hàgem) encarit |
| hàgiu (hàgeu) encarit |
| hagin (hagen) encarit |
Imperfet
| encarís, encarira (val.) |
| encarissis, encarires (val.), encarisses |
| encarís, encarira (val.) |
| encaríssim, encarírem (val.), encaríssem |
| encaríssiu, encaríreu (val.), encarísseu |
| encarissin, encariren (val.), encarissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) encarit |
| haguessis (hagueres) encarit |
| hagués (haguera) encarit |
| haguéssim (haguérem) encarit |
| haguéssiu (haguéreu) encarit |
| haguessin (hagueren) encarit |
Mode imperatiu
Present
| encareix, encarix (val.) |
| encareixi, encaresca / encarisca (val.), encaresqui (bal.) |
| encarim, encariguem (bal.) |
| encariu |
| encareixin, encaresquen / encarisquen (val.), encaresquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | encarir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver encarit |
| Gerundi | encarint |
| Gerundi compost | havent encarit |
| Participi | encarit , encarida , encarits , encarides |
Definició
- Pujar de preu, fer cara alguna cosa.
- Metafòricament, ponderar, exagerar, alabar molt alguna cosa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017