encaparrar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| encaparro (cent.), encaparre (val.), encaparr (bal.) |
| encaparres |
| encaparra |
| encaparrem, encaparram (bal.) |
| encaparreu, encaparrau (bal.) |
| encaparren |
Perfet
| he encaparrat |
| has encaparrat |
| ha encaparrat |
| hem encaparrat |
| heu encaparrat |
| han encaparrat |
Imperfet
| encaparrava |
| encaparraves |
| encaparrava |
| encaparràvem |
| encaparràveu |
| encaparraven |
Plusquamperfet
| havia encaparrat |
| havies encaparrat |
| havia encaparrat |
| havíem encaparrat |
| havíeu encaparrat |
| havien encaparrat |
Passat simple
| encaparrí |
| encaparrares |
| encaparrà |
| encaparràrem |
| encaparràreu |
| encaparraren |
Passat perifràstic
| vaig encaparrar |
| vas (vares) encaparrar |
| va encaparrar |
| vam (vàrem) encaparrar |
| vau (vàreu) encaparrar |
| van (varen) encaparrar |
Passat anterior
| haguí encaparrat |
| hagueres encaparrat |
| hagué encaparrat |
| haguérem encaparrat |
| haguéreu encaparrat |
| hagueren encaparrat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver encaparrat |
| vas haver encaparrat |
| va haver encaparrat |
| vam haver encaparrat |
| vau haver encaparrat |
| van haver encaparrat |
Futur
| encaparraré |
| encaparraràs |
| encaparrarà |
| encaparrarem |
| encaparrareu |
| encaparraran |
Futur perfet
| hauré encaparrat |
| hauràs encaparrat |
| haurà encaparrat |
| haurem encaparrat |
| haureu encaparrat |
| hauran encaparrat |
Condicional
| encaparraria |
| encaparraries |
| encaparraria |
| encaparraríem |
| encaparraríeu |
| encaparrarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) encaparrat |
| hauries (hagueres) encaparrat |
| hauria (haguera) encaparrat |
| hauríem (haguérem) encaparrat |
| hauríeu (haguéreu) encaparrat |
| haurien (hagueren) encaparrat |
Mode subjuntiu
Present
| encaparri, encaparre (val.) |
| encaparris, encaparres (val.) |
| encaparri, encaparre (val.) |
| encaparrem |
| encaparreu |
| encaparrin, encaparren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) encaparrat |
| hagis (hages) encaparrat |
| hagi (haja) encaparrat |
| hàgim (hàgem) encaparrat |
| hàgiu (hàgeu) encaparrat |
| hagin (hagen) encaparrat |
Imperfet
| encaparrés, encaparrara (val.), encaparràs (val., bal.) |
| encaparressis, encaparrares (val.), encaparrassis (bal.), encaparresses, encaparrasses (val., bal.) |
| encaparrés, encaparrara (val.), encaparràs (val., bal.) |
| encaparréssim, encaparràrem (val.), encaparràssim (bal.), encaparréssem, encaparràssem (val., bal.) |
| encaparréssiu, encaparràreu (val.), encaparràssiu (bal.), encaparrésseu, encaparràsseu (val., bal.) |
| encaparressin, encaparraren (val.), encaparrassin (bal.), encaparressen, encaparrassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) encaparrat |
| haguessis (hagueres) encaparrat |
| hagués (haguera) encaparrat |
| haguéssim (haguérem) encaparrat |
| haguéssiu (haguéreu) encaparrat |
| haguessin (hagueren) encaparrat |
Mode imperatiu
Present
| encaparra |
| encaparri, encaparre (val.) |
| encaparrem |
| encaparreu, encaparrau (bal.) |
| encaparrin, encaparren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | encaparrar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver encaparrat |
| Gerundi | encaparrant |
| Gerundi compost | havent encaparrat |
| Participi | encaparrat , encaparrada , encaparrats , encaparrades |
Definició
- Causar caparra, mal de cap.
- Capficar-se amb algun assumpte.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017