encanonar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| encanono (cent.), encanone (val.), encanon (bal.) |
| encanones |
| encanona |
| encanonem, encanonam (bal.) |
| encanoneu, encanonau (bal.) |
| encanonen |
Perfet
| he encanonat |
| has encanonat |
| ha encanonat |
| hem encanonat |
| heu encanonat |
| han encanonat |
Imperfet
| encanonava |
| encanonaves |
| encanonava |
| encanonàvem |
| encanonàveu |
| encanonaven |
Plusquamperfet
| havia encanonat |
| havies encanonat |
| havia encanonat |
| havíem encanonat |
| havíeu encanonat |
| havien encanonat |
Passat simple
| encanoní |
| encanonares |
| encanonà |
| encanonàrem |
| encanonàreu |
| encanonaren |
Passat perifràstic
| vaig encanonar |
| vas (vares) encanonar |
| va encanonar |
| vam (vàrem) encanonar |
| vau (vàreu) encanonar |
| van (varen) encanonar |
Passat anterior
| haguí encanonat |
| hagueres encanonat |
| hagué encanonat |
| haguérem encanonat |
| haguéreu encanonat |
| hagueren encanonat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver encanonat |
| vas haver encanonat |
| va haver encanonat |
| vam haver encanonat |
| vau haver encanonat |
| van haver encanonat |
Futur
| encanonaré |
| encanonaràs |
| encanonarà |
| encanonarem |
| encanonareu |
| encanonaran |
Futur perfet
| hauré encanonat |
| hauràs encanonat |
| haurà encanonat |
| haurem encanonat |
| haureu encanonat |
| hauran encanonat |
Condicional
| encanonaria |
| encanonaries |
| encanonaria |
| encanonaríem |
| encanonaríeu |
| encanonarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) encanonat |
| hauries (hagueres) encanonat |
| hauria (haguera) encanonat |
| hauríem (haguérem) encanonat |
| hauríeu (haguéreu) encanonat |
| haurien (hagueren) encanonat |
Mode subjuntiu
Present
| encanoni, encanone (val.) |
| encanonis, encanones (val.) |
| encanoni, encanone (val.) |
| encanonem |
| encanoneu |
| encanonin, encanonen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) encanonat |
| hagis (hages) encanonat |
| hagi (haja) encanonat |
| hàgim (hàgem) encanonat |
| hàgiu (hàgeu) encanonat |
| hagin (hagen) encanonat |
Imperfet
| encanonés, encanonara (val.), encanonàs (val., bal.) |
| encanonessis, encanonares (val.), encanonassis (bal.), encanonesses, encanonasses (val., bal.) |
| encanonés, encanonara (val.), encanonàs (val., bal.) |
| encanonéssim, encanonàrem (val.), encanonàssim (bal.), encanonéssem, encanonàssem (val., bal.) |
| encanonéssiu, encanonàreu (val.), encanonàssiu (bal.), encanonésseu, encanonàsseu (val., bal.) |
| encanonessin, encanonaren (val.), encanonassin (bal.), encanonessen, encanonassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) encanonat |
| haguessis (hagueres) encanonat |
| hagués (haguera) encanonat |
| haguéssim (haguérem) encanonat |
| haguéssiu (haguéreu) encanonat |
| haguessin (hagueren) encanonat |
Mode imperatiu
Present
| encanona |
| encanoni, encanone (val.) |
| encanonem |
| encanoneu, encanonau (bal.) |
| encanonin, encanonen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | encanonar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver encanonat |
| Gerundi | encanonant |
| Gerundi compost | havent encanonat |
| Participi | encanonat , encanonada , encanonats , encanonades |
Definició
- Apuntar amb el canó d'una arma, sovint per amenaçar.
- Enfilar alguna cosa en un canó.
- canonar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017