encabotar-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| encaboto (cent.), encabote (val.), encabot (bal.) |
| encabotes |
| encabota |
| encabotem, encabotam (bal.) |
| encaboteu, encabotau (bal.) |
| encaboten |
Perfet
| he encabotat |
| has encabotat |
| ha encabotat |
| hem encabotat |
| heu encabotat |
| han encabotat |
Imperfet
| encabotava |
| encabotaves |
| encabotava |
| encabotàvem |
| encabotàveu |
| encabotaven |
Plusquamperfet
| havia encabotat |
| havies encabotat |
| havia encabotat |
| havíem encabotat |
| havíeu encabotat |
| havien encabotat |
Passat simple
| encabotí |
| encabotares |
| encabotà |
| encabotàrem |
| encabotàreu |
| encabotaren |
Passat perifràstic
| vaig encabotar |
| vas (vares) encabotar |
| va encabotar |
| vam (vàrem) encabotar |
| vau (vàreu) encabotar |
| van (varen) encabotar |
Passat anterior
| haguí encabotat |
| hagueres encabotat |
| hagué encabotat |
| haguérem encabotat |
| haguéreu encabotat |
| hagueren encabotat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver encabotat |
| vas haver encabotat |
| va haver encabotat |
| vam haver encabotat |
| vau haver encabotat |
| van haver encabotat |
Futur
| encabotaré |
| encabotaràs |
| encabotarà |
| encabotarem |
| encabotareu |
| encabotaran |
Futur perfet
| hauré encabotat |
| hauràs encabotat |
| haurà encabotat |
| haurem encabotat |
| haureu encabotat |
| hauran encabotat |
Condicional
| encabotaria |
| encabotaries |
| encabotaria |
| encabotaríem |
| encabotaríeu |
| encabotarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) encabotat |
| hauries (hagueres) encabotat |
| hauria (haguera) encabotat |
| hauríem (haguérem) encabotat |
| hauríeu (haguéreu) encabotat |
| haurien (hagueren) encabotat |
Mode subjuntiu
Present
| encaboti, encabote (val.) |
| encabotis, encabotes (val.) |
| encaboti, encabote (val.) |
| encabotem |
| encaboteu |
| encabotin, encaboten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) encabotat |
| hagis (hages) encabotat |
| hagi (haja) encabotat |
| hàgim (hàgem) encabotat |
| hàgiu (hàgeu) encabotat |
| hagin (hagen) encabotat |
Imperfet
| encabotés, encabotara (val.), encabotàs (val., bal.) |
| encabotessis, encabotares (val.), encabotassis (bal.), encabotesses, encabotasses (val., bal.) |
| encabotés, encabotara (val.), encabotàs (val., bal.) |
| encabotéssim, encabotàrem (val.), encabotàssim (bal.), encabotéssem, encabotàssem (val., bal.) |
| encabotéssiu, encabotàreu (val.), encabotàssiu (bal.), encabotésseu, encabotàsseu (val., bal.) |
| encabotessin, encabotaren (val.), encabotassin (bal.), encabotessen, encabotassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) encabotat |
| haguessis (hagueres) encabotat |
| hagués (haguera) encabotat |
| haguéssim (haguérem) encabotat |
| haguéssiu (haguéreu) encabotat |
| haguessin (hagueren) encabotat |
Mode imperatiu
Present
| encabota |
| encaboti, encabote (val.) |
| encabotem |
| encaboteu, encabotau (bal.) |
| encabotin, encaboten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | encabotar-se |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver encabotat |
| Gerundi | encabotant |
| Gerundi compost | havent encabotat |
| Participi | encabotat , encabotada , encabotats , encabotades |
Definició
- obstinar-se
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017