encabir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| encabeixo (cent.), encabesc (val., bal.), encabisc (val.) |
| encabeixes, encabixes (val.) |
| encabeix, encabix (val.) |
| encabim |
| encabiu |
| encabeixen, encabixen (val.) |
Perfet
| he encabit |
| has encabit |
| ha encabit |
| hem encabit |
| heu encabit |
| han encabit |
Imperfet
| encabia |
| encabies |
| encabia |
| encabíem |
| encabíeu |
| encabien |
Plusquamperfet
| havia encabit |
| havies encabit |
| havia encabit |
| havíem encabit |
| havíeu encabit |
| havien encabit |
Passat simple
| encabí |
| encabires |
| encabí |
| encabírem |
| encabíreu |
| encabiren |
Passat perifràstic
| vaig encabir |
| vas (vares) encabir |
| va encabir |
| vam (vàrem) encabir |
| vau (vàreu) encabir |
| van (varen) encabir |
Passat anterior
| haguí encabit |
| hagueres encabit |
| hagué encabit |
| haguérem encabit |
| haguéreu encabit |
| hagueren encabit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver encabit |
| vas haver encabit |
| va haver encabit |
| vam haver encabit |
| vau haver encabit |
| van haver encabit |
Futur
| encabiré |
| encabiràs |
| encabirà |
| encabirem |
| encabireu |
| encabiran |
Futur perfet
| hauré encabit |
| hauràs encabit |
| haurà encabit |
| haurem encabit |
| haureu encabit |
| hauran encabit |
Condicional
| encabiria |
| encabiries |
| encabiria |
| encabiríem |
| encabiríeu |
| encabirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) encabit |
| hauries (hagueres) encabit |
| hauria (haguera) encabit |
| hauríem (haguérem) encabit |
| hauríeu (haguéreu) encabit |
| haurien (hagueren) encabit |
Mode subjuntiu
Present
| encabeixi, encabesca / encabisca (val.), encabesqui (bal.) |
| encabeixis, encabesques / encabisques (val.), encabesquis (bal.) |
| encabeixi, encabesca / encabisca (val.), encabesqui (bal.) |
| encabim, encabiguem (bal.) |
| encabiu, encabigueu (bal.) |
| encabeixin, encabesquen / encabisquen (val.), encabesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) encabit |
| hagis (hages) encabit |
| hagi (haja) encabit |
| hàgim (hàgem) encabit |
| hàgiu (hàgeu) encabit |
| hagin (hagen) encabit |
Imperfet
| encabís, encabira (val.) |
| encabissis, encabires (val.), encabisses |
| encabís, encabira (val.) |
| encabíssim, encabírem (val.), encabíssem |
| encabíssiu, encabíreu (val.), encabísseu |
| encabissin, encabiren (val.), encabissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) encabit |
| haguessis (hagueres) encabit |
| hagués (haguera) encabit |
| haguéssim (haguérem) encabit |
| haguéssiu (haguéreu) encabit |
| haguessin (hagueren) encabit |
Mode imperatiu
Present
| encabeix, encabix (val.) |
| encabeixi, encabesca / encabisca (val.), encabesqui (bal.) |
| encabim, encabiguem (bal.) |
| encabiu |
| encabeixin, encabesquen / encabisquen (val.), encabesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | encabir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver encabit |
| Gerundi | encabint |
| Gerundi compost | havent encabit |
| Participi | encabit , encabida , encabits , encabides |
Definició
- Fer cabre, buscar la manera de col·locar una persona o una cosa en un lloc.
- Va, ajunteu-vos una mica més que hem d'encabir-nos tots.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017