empitimar-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals
Mode indicatiu
Present
| empitimo (cent.), empitime (val.), empitim (bal.) |
| empitimes |
| empitima |
| empitimem, empitimam (bal.) |
| empitimeu, empitimau (bal.) |
| empitimen |
Perfet
| he empitimat |
| has empitimat |
| ha empitimat |
| hem empitimat |
| heu empitimat |
| han empitimat |
Imperfet
| empitimava |
| empitimaves |
| empitimava |
| empitimàvem |
| empitimàveu |
| empitimaven |
Plusquamperfet
| havia empitimat |
| havies empitimat |
| havia empitimat |
| havíem empitimat |
| havíeu empitimat |
| havien empitimat |
Passat simple
| empitimí |
| empitimares |
| empitimà |
| empitimàrem |
| empitimàreu |
| empitimaren |
Passat perifràstic
| vaig empitimar |
| vas (vares) empitimar |
| va empitimar |
| vam (vàrem) empitimar |
| vau (vàreu) empitimar |
| van (varen) empitimar |
Passat anterior
| haguí empitimat |
| hagueres empitimat |
| hagué empitimat |
| haguérem empitimat |
| haguéreu empitimat |
| hagueren empitimat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver empitimat |
| vas haver empitimat |
| va haver empitimat |
| vam haver empitimat |
| vau haver empitimat |
| van haver empitimat |
Futur
| empitimaré |
| empitimaràs |
| empitimarà |
| empitimarem |
| empitimareu |
| empitimaran |
Futur perfet
| hauré empitimat |
| hauràs empitimat |
| haurà empitimat |
| haurem empitimat |
| haureu empitimat |
| hauran empitimat |
Condicional
| empitimaria |
| empitimaries |
| empitimaria |
| empitimaríem |
| empitimaríeu |
| empitimarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) empitimat |
| hauries (hagueres) empitimat |
| hauria (haguera) empitimat |
| hauríem (haguérem) empitimat |
| hauríeu (haguéreu) empitimat |
| haurien (hagueren) empitimat |
Mode subjuntiu
Present
| empitimi, empitime (val.) |
| empitimis, empitimes (val.) |
| empitimi, empitime (val.) |
| empitimem |
| empitimeu |
| empitimin, empitimen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) empitimat |
| hagis (hages) empitimat |
| hagi (haja) empitimat |
| hàgim (hàgem) empitimat |
| hàgiu (hàgeu) empitimat |
| hagin (hagen) empitimat |
Imperfet
| empitimés, empitimara (val.), empitimàs (val., bal.) |
| empitimessis, empitimares (val.), empitimassis (bal.), empitimesses, empitimasses (val., bal.) |
| empitimés, empitimara (val.), empitimàs (val., bal.) |
| empitiméssim, empitimàrem (val.), empitimàssim (bal.), empitiméssem, empitimàssem (val., bal.) |
| empitiméssiu, empitimàreu (val.), empitimàssiu (bal.), empitimésseu, empitimàsseu (val., bal.) |
| empitimessin, empitimaren (val.), empitimassin (bal.), empitimessen, empitimassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) empitimat |
| haguessis (hagueres) empitimat |
| hagués (haguera) empitimat |
| haguéssim (haguérem) empitimat |
| haguéssiu (haguéreu) empitimat |
| haguessin (hagueren) empitimat |
Mode imperatiu
Present
| empitima |
| empitimi, empitime (val.) |
| empitimem |
| empitimeu, empitimau (bal.) |
| empitimin, empitimen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | empitimar-se |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver empitimat |
| Gerundi | empitimant |
| Gerundi compost | havent empitimat |
| Participi | empitimat , empitimada , empitimats , empitimades |
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017