emmenar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| emmeno (cent.), emmene (val.), emmèn (bal.) |
| emmenes |
| emmena |
| emmenem, emmenam (bal.) |
| emmeneu, emmenau (bal.) |
| emmenen |
Perfet
| he emmenat |
| has emmenat |
| ha emmenat |
| hem emmenat |
| heu emmenat |
| han emmenat |
Imperfet
| emmenava |
| emmenaves |
| emmenava |
| emmenàvem |
| emmenàveu |
| emmenaven |
Plusquamperfet
| havia emmenat |
| havies emmenat |
| havia emmenat |
| havíem emmenat |
| havíeu emmenat |
| havien emmenat |
Passat simple
| emmení |
| emmenares |
| emmenà |
| emmenàrem |
| emmenàreu |
| emmenaren |
Passat perifràstic
| vaig emmenar |
| vas (vares) emmenar |
| va emmenar |
| vam (vàrem) emmenar |
| vau (vàreu) emmenar |
| van (varen) emmenar |
Passat anterior
| haguí emmenat |
| hagueres emmenat |
| hagué emmenat |
| haguérem emmenat |
| haguéreu emmenat |
| hagueren emmenat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver emmenat |
| vas haver emmenat |
| va haver emmenat |
| vam haver emmenat |
| vau haver emmenat |
| van haver emmenat |
Futur
| emmenaré |
| emmenaràs |
| emmenarà |
| emmenarem |
| emmenareu |
| emmenaran |
Futur perfet
| hauré emmenat |
| hauràs emmenat |
| haurà emmenat |
| haurem emmenat |
| haureu emmenat |
| hauran emmenat |
Condicional
| emmenaria |
| emmenaries |
| emmenaria |
| emmenaríem |
| emmenaríeu |
| emmenarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) emmenat |
| hauries (hagueres) emmenat |
| hauria (haguera) emmenat |
| hauríem (haguérem) emmenat |
| hauríeu (haguéreu) emmenat |
| haurien (hagueren) emmenat |
Mode subjuntiu
Present
| emmeni, emmene (val.) |
| emmenis, emmenes (val.) |
| emmeni, emmene (val.) |
| emmenem |
| emmeneu |
| emmenin, emmenen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) emmenat |
| hagis (hages) emmenat |
| hagi (haja) emmenat |
| hàgim (hàgem) emmenat |
| hàgiu (hàgeu) emmenat |
| hagin (hagen) emmenat |
Imperfet
| emmenés, emmenara (val.), emmenàs (val., bal.) |
| emmenessis, emmenares (val.), emmenassis (bal.), emmenesses, emmenasses (val., bal.) |
| emmenés, emmenara (val.), emmenàs (val., bal.) |
| emmenéssim, emmenàrem (val.), emmenàssim (bal.), emmenéssem, emmenàssem (val., bal.) |
| emmenéssiu, emmenàreu (val.), emmenàssiu (bal.), emmenésseu, emmenàsseu (val., bal.) |
| emmenessin, emmenaren (val.), emmenassin (bal.), emmenessen, emmenassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) emmenat |
| haguessis (hagueres) emmenat |
| hagués (haguera) emmenat |
| haguéssim (haguérem) emmenat |
| haguéssiu (haguéreu) emmenat |
| haguessin (hagueren) emmenat |
Mode imperatiu
Present
| emmena |
| emmeni, emmene (val.) |
| emmenem |
| emmeneu, emmenau (bal.) |
| emmenin, emmenen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | emmenar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver emmenat |
| Gerundi | emmenant |
| Gerundi compost | havent emmenat |
| Participi | emmenat , emmenada , emmenats , emmenades |
Definició
- Dirigir en persona.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017