emmarranar-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| emmarrano (cent.), emmarrane (val.), emmarran (bal.) |
| emmarranes |
| emmarrana |
| emmarranem, emmarranam (bal.) |
| emmarraneu, emmarranau (bal.) |
| emmarranen |
Perfet
| he emmarranat |
| has emmarranat |
| ha emmarranat |
| hem emmarranat |
| heu emmarranat |
| han emmarranat |
Imperfet
| emmarranava |
| emmarranaves |
| emmarranava |
| emmarranàvem |
| emmarranàveu |
| emmarranaven |
Plusquamperfet
| havia emmarranat |
| havies emmarranat |
| havia emmarranat |
| havíem emmarranat |
| havíeu emmarranat |
| havien emmarranat |
Passat simple
| emmarraní |
| emmarranares |
| emmarranà |
| emmarranàrem |
| emmarranàreu |
| emmarranaren |
Passat perifràstic
| vaig emmarranar |
| vas (vares) emmarranar |
| va emmarranar |
| vam (vàrem) emmarranar |
| vau (vàreu) emmarranar |
| van (varen) emmarranar |
Passat anterior
| haguí emmarranat |
| hagueres emmarranat |
| hagué emmarranat |
| haguérem emmarranat |
| haguéreu emmarranat |
| hagueren emmarranat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver emmarranat |
| vas haver emmarranat |
| va haver emmarranat |
| vam haver emmarranat |
| vau haver emmarranat |
| van haver emmarranat |
Futur
| emmarranaré |
| emmarranaràs |
| emmarranarà |
| emmarranarem |
| emmarranareu |
| emmarranaran |
Futur perfet
| hauré emmarranat |
| hauràs emmarranat |
| haurà emmarranat |
| haurem emmarranat |
| haureu emmarranat |
| hauran emmarranat |
Condicional
| emmarranaria |
| emmarranaries |
| emmarranaria |
| emmarranaríem |
| emmarranaríeu |
| emmarranarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) emmarranat |
| hauries (hagueres) emmarranat |
| hauria (haguera) emmarranat |
| hauríem (haguérem) emmarranat |
| hauríeu (haguéreu) emmarranat |
| haurien (hagueren) emmarranat |
Mode subjuntiu
Present
| emmarrani, emmarrane (val.) |
| emmarranis, emmarranes (val.) |
| emmarrani, emmarrane (val.) |
| emmarranem |
| emmarraneu |
| emmarranin, emmarranen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) emmarranat |
| hagis (hages) emmarranat |
| hagi (haja) emmarranat |
| hàgim (hàgem) emmarranat |
| hàgiu (hàgeu) emmarranat |
| hagin (hagen) emmarranat |
Imperfet
| emmarranés, emmarranara (val.), emmarranàs (val., bal.) |
| emmarranessis, emmarranares (val.), emmarranassis (bal.), emmarranesses, emmarranasses (val., bal.) |
| emmarranés, emmarranara (val.), emmarranàs (val., bal.) |
| emmarranéssim, emmarranàrem (val.), emmarranàssim (bal.), emmarranéssem, emmarranàssem (val., bal.) |
| emmarranéssiu, emmarranàreu (val.), emmarranàssiu (bal.), emmarranésseu, emmarranàsseu (val., bal.) |
| emmarranessin, emmarranaren (val.), emmarranassin (bal.), emmarranessen, emmarranassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) emmarranat |
| haguessis (hagueres) emmarranat |
| hagués (haguera) emmarranat |
| haguéssim (haguérem) emmarranat |
| haguéssiu (haguéreu) emmarranat |
| haguessin (hagueren) emmarranat |
Mode imperatiu
Present
| emmarrana |
| emmarrani, emmarrane (val.) |
| emmarranem |
| emmarraneu, emmarranau (bal.) |
| emmarranin, emmarranen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | emmarranar-se |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver emmarranat |
| Gerundi | emmarranant |
| Gerundi compost | havent emmarranat |
| Participi | emmarranat , emmarranada , emmarranats , emmarranades |
Definició
- obstinar-se
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017