emmarcir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| emmarceixo (cent.), emmarcesc (val., bal.), emmarcisc (val.) |
| emmarceixes, emmarcixes (val.) |
| emmarceix, emmarcix (val.) |
| emmarcim |
| emmarciu |
| emmarceixen, emmarcixen (val.) |
Perfet
| he emmarcit |
| has emmarcit |
| ha emmarcit |
| hem emmarcit |
| heu emmarcit |
| han emmarcit |
Imperfet
| emmarcia |
| emmarcies |
| emmarcia |
| emmarcíem |
| emmarcíeu |
| emmarcien |
Plusquamperfet
| havia emmarcit |
| havies emmarcit |
| havia emmarcit |
| havíem emmarcit |
| havíeu emmarcit |
| havien emmarcit |
Passat simple
| emmarcí |
| emmarcires |
| emmarcí |
| emmarcírem |
| emmarcíreu |
| emmarciren |
Passat perifràstic
| vaig emmarcir |
| vas (vares) emmarcir |
| va emmarcir |
| vam (vàrem) emmarcir |
| vau (vàreu) emmarcir |
| van (varen) emmarcir |
Passat anterior
| haguí emmarcit |
| hagueres emmarcit |
| hagué emmarcit |
| haguérem emmarcit |
| haguéreu emmarcit |
| hagueren emmarcit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver emmarcit |
| vas haver emmarcit |
| va haver emmarcit |
| vam haver emmarcit |
| vau haver emmarcit |
| van haver emmarcit |
Futur
| emmarciré |
| emmarciràs |
| emmarcirà |
| emmarcirem |
| emmarcireu |
| emmarciran |
Futur perfet
| hauré emmarcit |
| hauràs emmarcit |
| haurà emmarcit |
| haurem emmarcit |
| haureu emmarcit |
| hauran emmarcit |
Condicional
| emmarciria |
| emmarciries |
| emmarciria |
| emmarciríem |
| emmarciríeu |
| emmarcirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) emmarcit |
| hauries (hagueres) emmarcit |
| hauria (haguera) emmarcit |
| hauríem (haguérem) emmarcit |
| hauríeu (haguéreu) emmarcit |
| haurien (hagueren) emmarcit |
Mode subjuntiu
Present
| emmarceixi, emmarcesca / emmarcisca (val.), emmarcesqui (bal.) |
| emmarceixis, emmarcesques / emmarcisques (val.), emmarcesquis (bal.) |
| emmarceixi, emmarcesca / emmarcisca (val.), emmarcesqui (bal.) |
| emmarcim, emmarciguem (bal.) |
| emmarciu, emmarcigueu (bal.) |
| emmarceixin, emmarcesquen / emmarcisquen (val.), emmarcesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) emmarcit |
| hagis (hages) emmarcit |
| hagi (haja) emmarcit |
| hàgim (hàgem) emmarcit |
| hàgiu (hàgeu) emmarcit |
| hagin (hagen) emmarcit |
Imperfet
| emmarcís, emmarcira (val.) |
| emmarcissis, emmarcires (val.), emmarcisses |
| emmarcís, emmarcira (val.) |
| emmarcíssim, emmarcírem (val.), emmarcíssem |
| emmarcíssiu, emmarcíreu (val.), emmarcísseu |
| emmarcissin, emmarciren (val.), emmarcissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) emmarcit |
| haguessis (hagueres) emmarcit |
| hagués (haguera) emmarcit |
| haguéssim (haguérem) emmarcit |
| haguéssiu (haguéreu) emmarcit |
| haguessin (hagueren) emmarcit |
Mode imperatiu
Present
| emmarceix, emmarcix (val.) |
| emmarceixi, emmarcesca / emmarcisca (val.), emmarcesqui (bal.) |
| emmarcim, emmarciguem (bal.) |
| emmarciu |
| emmarceixin, emmarcesquen / emmarcisquen (val.), emmarcesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | emmarcir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver emmarcit |
| Gerundi | emmarcint |
| Gerundi compost | havent emmarcit |
| Participi | emmarcit , emmarcida , emmarcits , emmarcides |
Definició
- pansir
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017