emmanillar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| emmanillo (cent.), emmanille (val.), emmanill (bal.) |
| emmanilles |
| emmanilla |
| emmanillem, emmanillam (bal.) |
| emmanilleu, emmanillau (bal.) |
| emmanillen |
Perfet
| he emmanillat |
| has emmanillat |
| ha emmanillat |
| hem emmanillat |
| heu emmanillat |
| han emmanillat |
Imperfet
| emmanillava |
| emmanillaves |
| emmanillava |
| emmanillàvem |
| emmanillàveu |
| emmanillaven |
Plusquamperfet
| havia emmanillat |
| havies emmanillat |
| havia emmanillat |
| havíem emmanillat |
| havíeu emmanillat |
| havien emmanillat |
Passat simple
| emmanillí |
| emmanillares |
| emmanillà |
| emmanillàrem |
| emmanillàreu |
| emmanillaren |
Passat perifràstic
| vaig emmanillar |
| vas (vares) emmanillar |
| va emmanillar |
| vam (vàrem) emmanillar |
| vau (vàreu) emmanillar |
| van (varen) emmanillar |
Passat anterior
| haguí emmanillat |
| hagueres emmanillat |
| hagué emmanillat |
| haguérem emmanillat |
| haguéreu emmanillat |
| hagueren emmanillat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver emmanillat |
| vas haver emmanillat |
| va haver emmanillat |
| vam haver emmanillat |
| vau haver emmanillat |
| van haver emmanillat |
Futur
| emmanillaré |
| emmanillaràs |
| emmanillarà |
| emmanillarem |
| emmanillareu |
| emmanillaran |
Futur perfet
| hauré emmanillat |
| hauràs emmanillat |
| haurà emmanillat |
| haurem emmanillat |
| haureu emmanillat |
| hauran emmanillat |
Condicional
| emmanillaria |
| emmanillaries |
| emmanillaria |
| emmanillaríem |
| emmanillaríeu |
| emmanillarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) emmanillat |
| hauries (hagueres) emmanillat |
| hauria (haguera) emmanillat |
| hauríem (haguérem) emmanillat |
| hauríeu (haguéreu) emmanillat |
| haurien (hagueren) emmanillat |
Mode subjuntiu
Present
| emmanilli, emmanille (val.) |
| emmanillis, emmanilles (val.) |
| emmanilli, emmanille (val.) |
| emmanillem |
| emmanilleu |
| emmanillin, emmanillen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) emmanillat |
| hagis (hages) emmanillat |
| hagi (haja) emmanillat |
| hàgim (hàgem) emmanillat |
| hàgiu (hàgeu) emmanillat |
| hagin (hagen) emmanillat |
Imperfet
| emmanillés, emmanillara (val.), emmanillàs (val., bal.) |
| emmanillessis, emmanillares (val.), emmanillassis (bal.), emmanillesses, emmanillasses (val., bal.) |
| emmanillés, emmanillara (val.), emmanillàs (val., bal.) |
| emmanilléssim, emmanillàrem (val.), emmanillàssim (bal.), emmanilléssem, emmanillàssem (val., bal.) |
| emmanilléssiu, emmanillàreu (val.), emmanillàssiu (bal.), emmanillésseu, emmanillàsseu (val., bal.) |
| emmanillessin, emmanillaren (val.), emmanillassin (bal.), emmanillessen, emmanillassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) emmanillat |
| haguessis (hagueres) emmanillat |
| hagués (haguera) emmanillat |
| haguéssim (haguérem) emmanillat |
| haguéssiu (haguéreu) emmanillat |
| haguessin (hagueren) emmanillat |
Mode imperatiu
Present
| emmanilla |
| emmanilli, emmanille (val.) |
| emmanillem |
| emmanilleu, emmanillau (bal.) |
| emmanillin, emmanillen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | emmanillar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver emmanillat |
| Gerundi | emmanillant |
| Gerundi compost | havent emmanillat |
| Participi | emmanillat , emmanillada , emmanillats , emmanillades |
Definició
- Subjectar amb manilles per tal d'immobilitzar una persona, especialment un detingut policial.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017