emigrar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| emigro (cent.), emigre (val.), emigr (bal.) |
| emigres |
| emigra |
| emigrem, emigram (bal.) |
| emigreu, emigrau (bal.) |
| emigren |
Perfet
| he emigrat |
| has emigrat |
| ha emigrat |
| hem emigrat |
| heu emigrat |
| han emigrat |
Imperfet
| emigrava |
| emigraves |
| emigrava |
| emigràvem |
| emigràveu |
| emigraven |
Plusquamperfet
| havia emigrat |
| havies emigrat |
| havia emigrat |
| havíem emigrat |
| havíeu emigrat |
| havien emigrat |
Passat simple
| emigrí |
| emigrares |
| emigrà |
| emigràrem |
| emigràreu |
| emigraren |
Passat perifràstic
| vaig emigrar |
| vas (vares) emigrar |
| va emigrar |
| vam (vàrem) emigrar |
| vau (vàreu) emigrar |
| van (varen) emigrar |
Passat anterior
| haguí emigrat |
| hagueres emigrat |
| hagué emigrat |
| haguérem emigrat |
| haguéreu emigrat |
| hagueren emigrat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver emigrat |
| vas haver emigrat |
| va haver emigrat |
| vam haver emigrat |
| vau haver emigrat |
| van haver emigrat |
Futur
| emigraré |
| emigraràs |
| emigrarà |
| emigrarem |
| emigrareu |
| emigraran |
Futur perfet
| hauré emigrat |
| hauràs emigrat |
| haurà emigrat |
| haurem emigrat |
| haureu emigrat |
| hauran emigrat |
Condicional
| emigraria |
| emigraries |
| emigraria |
| emigraríem |
| emigraríeu |
| emigrarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) emigrat |
| hauries (hagueres) emigrat |
| hauria (haguera) emigrat |
| hauríem (haguérem) emigrat |
| hauríeu (haguéreu) emigrat |
| haurien (hagueren) emigrat |
Mode subjuntiu
Present
| emigri, emigre (val.) |
| emigris, emigres (val.) |
| emigri, emigre (val.) |
| emigrem |
| emigreu |
| emigrin, emigren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) emigrat |
| hagis (hages) emigrat |
| hagi (haja) emigrat |
| hàgim (hàgem) emigrat |
| hàgiu (hàgeu) emigrat |
| hagin (hagen) emigrat |
Imperfet
| emigrés, emigrara (val.), emigràs (val., bal.) |
| emigressis, emigrares (val.), emigrassis (bal.), emigresses, emigrasses (val., bal.) |
| emigrés, emigrara (val.), emigràs (val., bal.) |
| emigréssim, emigràrem (val.), emigràssim (bal.), emigréssem, emigràssem (val., bal.) |
| emigréssiu, emigràreu (val.), emigràssiu (bal.), emigrésseu, emigràsseu (val., bal.) |
| emigressin, emigraren (val.), emigrassin (bal.), emigressen, emigrassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) emigrat |
| haguessis (hagueres) emigrat |
| hagués (haguera) emigrat |
| haguéssim (haguérem) emigrat |
| haguéssiu (haguéreu) emigrat |
| haguessin (hagueren) emigrat |
Mode imperatiu
Present
| emigra |
| emigri, emigre (val.) |
| emigrem |
| emigreu, emigrau (bal.) |
| emigrin, emigren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | emigrar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver emigrat |
| Gerundi | emigrant |
| Gerundi compost | havent emigrat |
| Participi | emigrat , emigrada , emigrats , emigrades |
Definició
- Anar-se'n a viure a un altre país o a un indret llunyà.
- migrar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017