emergir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| emergeixo (cent.), emergesc (val., bal.), emergisc (val.) |
| emergeixes, emergixes (val.) |
| emergeix, emergix (val.) |
| emergim |
| emergiu |
| emergeixen, emergixen (val.) |
Perfet
| he emergit |
| has emergit |
| ha emergit |
| hem emergit |
| heu emergit |
| han emergit |
Imperfet
| emergia |
| emergies |
| emergia |
| emergíem |
| emergíeu |
| emergien |
Plusquamperfet
| havia emergit |
| havies emergit |
| havia emergit |
| havíem emergit |
| havíeu emergit |
| havien emergit |
Passat simple
| emergí |
| emergires |
| emergí |
| emergírem |
| emergíreu |
| emergiren |
Passat perifràstic
| vaig emergir |
| vas (vares) emergir |
| va emergir |
| vam (vàrem) emergir |
| vau (vàreu) emergir |
| van (varen) emergir |
Passat anterior
| haguí emergit |
| hagueres emergit |
| hagué emergit |
| haguérem emergit |
| haguéreu emergit |
| hagueren emergit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver emergit |
| vas haver emergit |
| va haver emergit |
| vam haver emergit |
| vau haver emergit |
| van haver emergit |
Futur
| emergiré |
| emergiràs |
| emergirà |
| emergirem |
| emergireu |
| emergiran |
Futur perfet
| hauré emergit |
| hauràs emergit |
| haurà emergit |
| haurem emergit |
| haureu emergit |
| hauran emergit |
Condicional
| emergiria |
| emergiries |
| emergiria |
| emergiríem |
| emergiríeu |
| emergirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) emergit |
| hauries (hagueres) emergit |
| hauria (haguera) emergit |
| hauríem (haguérem) emergit |
| hauríeu (haguéreu) emergit |
| haurien (hagueren) emergit |
Mode subjuntiu
Present
| emergeixi, emergesca / emergisca (val.), emergesqui (bal.) |
| emergeixis, emergesques / emergisques (val.), emergesquis (bal.) |
| emergeixi, emergesca / emergisca (val.), emergesqui (bal.) |
| emergim, emergiguem (bal.) |
| emergiu, emergigueu (bal.) |
| emergeixin, emergesquen / emergisquen (val.), emergesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) emergit |
| hagis (hages) emergit |
| hagi (haja) emergit |
| hàgim (hàgem) emergit |
| hàgiu (hàgeu) emergit |
| hagin (hagen) emergit |
Imperfet
| emergís, emergira (val.) |
| emergissis, emergires (val.), emergisses |
| emergís, emergira (val.) |
| emergíssim, emergírem (val.), emergíssem |
| emergíssiu, emergíreu (val.), emergísseu |
| emergissin, emergiren (val.), emergissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) emergit |
| haguessis (hagueres) emergit |
| hagués (haguera) emergit |
| haguéssim (haguérem) emergit |
| haguéssiu (haguéreu) emergit |
| haguessin (hagueren) emergit |
Mode imperatiu
Present
| emergeix, emergix (val.) |
| emergeixi, emergesca / emergisca (val.), emergesqui (bal.) |
| emergim, emergiguem (bal.) |
| emergiu |
| emergeixin, emergesquen / emergisquen (val.), emergesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | emergir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver emergit |
| Gerundi | emergint |
| Gerundi compost | havent emergit |
| Participi | emergit , emergida , emergits , emergides |
Definició
- Anar de baix cap a munt, tot sortint del mar o una altra massa de líquid.
- sobresortir
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017