embutxacar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| embutxaco (cent.), embutxaque (val.), embutxac (bal.) |
| embutxaques |
| embutxaca |
| embutxaquem, embutxacam (bal.) |
| embutxaqueu, embutxacau (bal.) |
| embutxaquen |
Perfet
| he embutxacat |
| has embutxacat |
| ha embutxacat |
| hem embutxacat |
| heu embutxacat |
| han embutxacat |
Imperfet
| embutxacava |
| embutxacaves |
| embutxacava |
| embutxacàvem |
| embutxacàveu |
| embutxacaven |
Plusquamperfet
| havia embutxacat |
| havies embutxacat |
| havia embutxacat |
| havíem embutxacat |
| havíeu embutxacat |
| havien embutxacat |
Passat simple
| embutxaquí |
| embutxacares |
| embutxacà |
| embutxacàrem |
| embutxacàreu |
| embutxacaren |
Passat perifràstic
| vaig embutxacar |
| vas (vares) embutxacar |
| va embutxacar |
| vam (vàrem) embutxacar |
| vau (vàreu) embutxacar |
| van (varen) embutxacar |
Passat anterior
| haguí embutxacat |
| hagueres embutxacat |
| hagué embutxacat |
| haguérem embutxacat |
| haguéreu embutxacat |
| hagueren embutxacat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver embutxacat |
| vas haver embutxacat |
| va haver embutxacat |
| vam haver embutxacat |
| vau haver embutxacat |
| van haver embutxacat |
Futur
| embutxacaré |
| embutxacaràs |
| embutxacarà |
| embutxacarem |
| embutxacareu |
| embutxacaran |
Futur perfet
| hauré embutxacat |
| hauràs embutxacat |
| haurà embutxacat |
| haurem embutxacat |
| haureu embutxacat |
| hauran embutxacat |
Condicional
| embutxacaria |
| embutxacaries |
| embutxacaria |
| embutxacaríem |
| embutxacaríeu |
| embutxacarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) embutxacat |
| hauries (hagueres) embutxacat |
| hauria (haguera) embutxacat |
| hauríem (haguérem) embutxacat |
| hauríeu (haguéreu) embutxacat |
| haurien (hagueren) embutxacat |
Mode subjuntiu
Present
| embutxaqui, embutxaque (val.) |
| embutxaquis, embutxaques (val.) |
| embutxaqui, embutxaque (val.) |
| embutxaquem |
| embutxaqueu |
| embutxaquin, embutxaquen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) embutxacat |
| hagis (hages) embutxacat |
| hagi (haja) embutxacat |
| hàgim (hàgem) embutxacat |
| hàgiu (hàgeu) embutxacat |
| hagin (hagen) embutxacat |
Imperfet
| embutxaqués, embutxacara (val.), embutxacàs (val., bal.) |
| embutxaquessis, embutxacares (val.), embutxacassis (bal.), embutxaquesses, embutxacasses (val., bal.) |
| embutxaqués, embutxacara (val.), embutxacàs (val., bal.) |
| embutxaquéssim, embutxacàrem (val.), embutxacàssim (bal.), embutxaquéssem, embutxacàssem (val., bal.) |
| embutxaquéssiu, embutxacàreu (val.), embutxacàssiu (bal.), embutxaquésseu, embutxacàsseu (val., bal.) |
| embutxaquessin, embutxacaren (val.), embutxacassin (bal.), embutxaquessen, embutxacassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) embutxacat |
| haguessis (hagueres) embutxacat |
| hagués (haguera) embutxacat |
| haguéssim (haguérem) embutxacat |
| haguéssiu (haguéreu) embutxacat |
| haguessin (hagueren) embutxacat |
Mode imperatiu
Present
| embutxaca |
| embutxaqui, embutxaque (val.) |
| embutxaquem |
| embutxaqueu, embutxacau (bal.) |
| embutxaquin, embutxaquen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | embutxacar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver embutxacat |
| Gerundi | embutxacant |
| Gerundi compost | havent embutxacat |
| Participi | embutxacat , embutxacada , embutxacats , embutxacades |
Definició
- Ficar-se a la butxaca.
- furtar
- Quedar-se diners indegudament.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017