embrutir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| embruteixo (cent.), embrutesc (val., bal.), embrutisc (val.) |
| embruteixes, embrutixes (val.) |
| embruteix, embrutix (val.) |
| embrutim |
| embrutiu |
| embruteixen, embrutixen (val.) |
Perfet
| he embrutit |
| has embrutit |
| ha embrutit |
| hem embrutit |
| heu embrutit |
| han embrutit |
Imperfet
| embrutia |
| embruties |
| embrutia |
| embrutíem |
| embrutíeu |
| embrutien |
Plusquamperfet
| havia embrutit |
| havies embrutit |
| havia embrutit |
| havíem embrutit |
| havíeu embrutit |
| havien embrutit |
Passat simple
| embrutí |
| embrutires |
| embrutí |
| embrutírem |
| embrutíreu |
| embrutiren |
Passat perifràstic
| vaig embrutir |
| vas (vares) embrutir |
| va embrutir |
| vam (vàrem) embrutir |
| vau (vàreu) embrutir |
| van (varen) embrutir |
Passat anterior
| haguí embrutit |
| hagueres embrutit |
| hagué embrutit |
| haguérem embrutit |
| haguéreu embrutit |
| hagueren embrutit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver embrutit |
| vas haver embrutit |
| va haver embrutit |
| vam haver embrutit |
| vau haver embrutit |
| van haver embrutit |
Futur
| embrutiré |
| embrutiràs |
| embrutirà |
| embrutirem |
| embrutireu |
| embrutiran |
Futur perfet
| hauré embrutit |
| hauràs embrutit |
| haurà embrutit |
| haurem embrutit |
| haureu embrutit |
| hauran embrutit |
Condicional
| embrutiria |
| embrutiries |
| embrutiria |
| embrutiríem |
| embrutiríeu |
| embrutirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) embrutit |
| hauries (hagueres) embrutit |
| hauria (haguera) embrutit |
| hauríem (haguérem) embrutit |
| hauríeu (haguéreu) embrutit |
| haurien (hagueren) embrutit |
Mode subjuntiu
Present
| embruteixi, embrutesca / embrutisca (val.), embrutesqui (bal.) |
| embruteixis, embrutesques / embrutisques (val.), embrutesquis (bal.) |
| embruteixi, embrutesca / embrutisca (val.), embrutesqui (bal.) |
| embrutim, embrutiguem (bal.) |
| embrutiu, embrutigueu (bal.) |
| embruteixin, embrutesquen / embrutisquen (val.), embrutesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) embrutit |
| hagis (hages) embrutit |
| hagi (haja) embrutit |
| hàgim (hàgem) embrutit |
| hàgiu (hàgeu) embrutit |
| hagin (hagen) embrutit |
Imperfet
| embrutís, embrutira (val.) |
| embrutissis, embrutires (val.), embrutisses |
| embrutís, embrutira (val.) |
| embrutíssim, embrutírem (val.), embrutíssem |
| embrutíssiu, embrutíreu (val.), embrutísseu |
| embrutissin, embrutiren (val.), embrutissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) embrutit |
| haguessis (hagueres) embrutit |
| hagués (haguera) embrutit |
| haguéssim (haguérem) embrutit |
| haguéssiu (haguéreu) embrutit |
| haguessin (hagueren) embrutit |
Mode imperatiu
Present
| embruteix, embrutix (val.) |
| embruteixi, embrutesca / embrutisca (val.), embrutesqui (bal.) |
| embrutim, embrutiguem (bal.) |
| embrutiu |
| embruteixin, embrutesquen / embrutisquen (val.), embrutesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | embrutir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver embrutit |
| Gerundi | embrutint |
| Gerundi compost | havent embrutit |
| Participi | embrutit , embrutida , embrutits , embrutides |
Definició
- embrutar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017