embotir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| emboteixo (cent.), embotesc (val., bal.), embotisc (val.) |
| emboteixes, embotixes (val.) |
| emboteix, embotix (val.) |
| embotim |
| embotiu |
| emboteixen, embotixen (val.) |
Perfet
| he embotit |
| has embotit |
| ha embotit |
| hem embotit |
| heu embotit |
| han embotit |
Imperfet
| embotia |
| emboties |
| embotia |
| embotíem |
| embotíeu |
| embotien |
Plusquamperfet
| havia embotit |
| havies embotit |
| havia embotit |
| havíem embotit |
| havíeu embotit |
| havien embotit |
Passat simple
| embotí |
| embotires |
| embotí |
| embotírem |
| embotíreu |
| embotiren |
Passat perifràstic
| vaig embotir |
| vas (vares) embotir |
| va embotir |
| vam (vàrem) embotir |
| vau (vàreu) embotir |
| van (varen) embotir |
Passat anterior
| haguí embotit |
| hagueres embotit |
| hagué embotit |
| haguérem embotit |
| haguéreu embotit |
| hagueren embotit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver embotit |
| vas haver embotit |
| va haver embotit |
| vam haver embotit |
| vau haver embotit |
| van haver embotit |
Futur
| embotiré |
| embotiràs |
| embotirà |
| embotirem |
| embotireu |
| embotiran |
Futur perfet
| hauré embotit |
| hauràs embotit |
| haurà embotit |
| haurem embotit |
| haureu embotit |
| hauran embotit |
Condicional
| embotiria |
| embotiries |
| embotiria |
| embotiríem |
| embotiríeu |
| embotirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) embotit |
| hauries (hagueres) embotit |
| hauria (haguera) embotit |
| hauríem (haguérem) embotit |
| hauríeu (haguéreu) embotit |
| haurien (hagueren) embotit |
Mode subjuntiu
Present
| emboteixi, embotesca / embotisca (val.), embotesqui (bal.) |
| emboteixis, embotesques / embotisques (val.), embotesquis (bal.) |
| emboteixi, embotesca / embotisca (val.), embotesqui (bal.) |
| embotim, embotiguem (bal.) |
| embotiu, embotigueu (bal.) |
| emboteixin, embotesquen / embotisquen (val.), embotesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) embotit |
| hagis (hages) embotit |
| hagi (haja) embotit |
| hàgim (hàgem) embotit |
| hàgiu (hàgeu) embotit |
| hagin (hagen) embotit |
Imperfet
| embotís, embotira (val.) |
| embotissis, embotires (val.), embotisses |
| embotís, embotira (val.) |
| embotíssim, embotírem (val.), embotíssem |
| embotíssiu, embotíreu (val.), embotísseu |
| embotissin, embotiren (val.), embotissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) embotit |
| haguessis (hagueres) embotit |
| hagués (haguera) embotit |
| haguéssim (haguérem) embotit |
| haguéssiu (haguéreu) embotit |
| haguessin (hagueren) embotit |
Mode imperatiu
Present
| emboteix, embotix (val.) |
| emboteixi, embotesca / embotisca (val.), embotesqui (bal.) |
| embotim, embotiguem (bal.) |
| embotiu |
| emboteixin, embotesquen / embotisquen (val.), embotesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | embotir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver embotit |
| Gerundi | embotint |
| Gerundi compost | havent embotit |
| Participi | embotit , embotida , embotits , embotides |
Definició
- Ficar alguna cosa dins d'una altra, pressionant.
- Ficar-se en un lloc estret.
- Entrar sense permís, infiltrar-se.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017