embogir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| embogeixo (cent.), embogesc (val., bal.), embogisc (val.) |
| embogeixes, embogixes (val.) |
| embogeix, embogix (val.) |
| embogim |
| embogiu |
| embogeixen, embogixen (val.) |
Perfet
| he embogit |
| has embogit |
| ha embogit |
| hem embogit |
| heu embogit |
| han embogit |
Imperfet
| embogia |
| embogies |
| embogia |
| embogíem |
| embogíeu |
| embogien |
Plusquamperfet
| havia embogit |
| havies embogit |
| havia embogit |
| havíem embogit |
| havíeu embogit |
| havien embogit |
Passat simple
| embogí |
| embogires |
| embogí |
| embogírem |
| embogíreu |
| embogiren |
Passat perifràstic
| vaig embogir |
| vas (vares) embogir |
| va embogir |
| vam (vàrem) embogir |
| vau (vàreu) embogir |
| van (varen) embogir |
Passat anterior
| haguí embogit |
| hagueres embogit |
| hagué embogit |
| haguérem embogit |
| haguéreu embogit |
| hagueren embogit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver embogit |
| vas haver embogit |
| va haver embogit |
| vam haver embogit |
| vau haver embogit |
| van haver embogit |
Futur
| embogiré |
| embogiràs |
| embogirà |
| embogirem |
| embogireu |
| embogiran |
Futur perfet
| hauré embogit |
| hauràs embogit |
| haurà embogit |
| haurem embogit |
| haureu embogit |
| hauran embogit |
Condicional
| embogiria |
| embogiries |
| embogiria |
| embogiríem |
| embogiríeu |
| embogirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) embogit |
| hauries (hagueres) embogit |
| hauria (haguera) embogit |
| hauríem (haguérem) embogit |
| hauríeu (haguéreu) embogit |
| haurien (hagueren) embogit |
Mode subjuntiu
Present
| embogeixi, embogesca / embogisca (val.), embogesqui (bal.) |
| embogeixis, embogesques / embogisques (val.), embogesquis (bal.) |
| embogeixi, embogesca / embogisca (val.), embogesqui (bal.) |
| embogim, embogiguem (bal.) |
| embogiu, embogigueu (bal.) |
| embogeixin, embogesquen / embogisquen (val.), embogesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) embogit |
| hagis (hages) embogit |
| hagi (haja) embogit |
| hàgim (hàgem) embogit |
| hàgiu (hàgeu) embogit |
| hagin (hagen) embogit |
Imperfet
| embogís, embogira (val.) |
| embogissis, embogires (val.), embogisses |
| embogís, embogira (val.) |
| embogíssim, embogírem (val.), embogíssem |
| embogíssiu, embogíreu (val.), embogísseu |
| embogissin, embogiren (val.), embogissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) embogit |
| haguessis (hagueres) embogit |
| hagués (haguera) embogit |
| haguéssim (haguérem) embogit |
| haguéssiu (haguéreu) embogit |
| haguessin (hagueren) embogit |
Mode imperatiu
Present
| embogeix, embogix (val.) |
| embogeixi, embogesca / embogisca (val.), embogesqui (bal.) |
| embogim, embogiguem (bal.) |
| embogiu |
| embogeixin, embogesquen / embogisquen (val.), embogesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | embogir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver embogit |
| Gerundi | embogint |
| Gerundi compost | havent embogit |
| Participi | embogit , embogida , embogits , embogides |
Definició
- Tornar-se boig.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017