emanar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| emano (cent.), emane (val.), eman (bal.) |
| emanes |
| emana |
| emanem, emanam (bal.) |
| emaneu, emanau (bal.) |
| emanen |
Perfet
| he emanat |
| has emanat |
| ha emanat |
| hem emanat |
| heu emanat |
| han emanat |
Imperfet
| emanava |
| emanaves |
| emanava |
| emanàvem |
| emanàveu |
| emanaven |
Plusquamperfet
| havia emanat |
| havies emanat |
| havia emanat |
| havíem emanat |
| havíeu emanat |
| havien emanat |
Passat simple
| emaní |
| emanares |
| emanà |
| emanàrem |
| emanàreu |
| emanaren |
Passat perifràstic
| vaig emanar |
| vas (vares) emanar |
| va emanar |
| vam (vàrem) emanar |
| vau (vàreu) emanar |
| van (varen) emanar |
Passat anterior
| haguí emanat |
| hagueres emanat |
| hagué emanat |
| haguérem emanat |
| haguéreu emanat |
| hagueren emanat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver emanat |
| vas haver emanat |
| va haver emanat |
| vam haver emanat |
| vau haver emanat |
| van haver emanat |
Futur
| emanaré |
| emanaràs |
| emanarà |
| emanarem |
| emanareu |
| emanaran |
Futur perfet
| hauré emanat |
| hauràs emanat |
| haurà emanat |
| haurem emanat |
| haureu emanat |
| hauran emanat |
Condicional
| emanaria |
| emanaries |
| emanaria |
| emanaríem |
| emanaríeu |
| emanarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) emanat |
| hauries (hagueres) emanat |
| hauria (haguera) emanat |
| hauríem (haguérem) emanat |
| hauríeu (haguéreu) emanat |
| haurien (hagueren) emanat |
Mode subjuntiu
Present
| emani, emane (val.) |
| emanis, emanes (val.) |
| emani, emane (val.) |
| emanem |
| emaneu |
| emanin, emanen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) emanat |
| hagis (hages) emanat |
| hagi (haja) emanat |
| hàgim (hàgem) emanat |
| hàgiu (hàgeu) emanat |
| hagin (hagen) emanat |
Imperfet
| emanés, emanara (val.), emanàs (val., bal.) |
| emanessis, emanares (val.), emanassis (bal.), emanesses, emanasses (val., bal.) |
| emanés, emanara (val.), emanàs (val., bal.) |
| emanéssim, emanàrem (val.), emanàssim (bal.), emanéssem, emanàssem (val., bal.) |
| emanéssiu, emanàreu (val.), emanàssiu (bal.), emanésseu, emanàsseu (val., bal.) |
| emanessin, emanaren (val.), emanassin (bal.), emanessen, emanassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) emanat |
| haguessis (hagueres) emanat |
| hagués (haguera) emanat |
| haguéssim (haguérem) emanat |
| haguéssiu (haguéreu) emanat |
| haguessin (hagueren) emanat |
Mode imperatiu
Present
| emana |
| emani, emane (val.) |
| emanem |
| emaneu, emanau (bal.) |
| emanin, emanen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | emanar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver emanat |
| Gerundi | emanant |
| Gerundi compost | havent emanat |
| Participi | emanat , emanada , emanats , emanades |
Definició
- Ser-ne l'orígen, la procedència.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017