efeminar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| efemino (cent.), efemine (val.), efemín (bal.) |
| efemines |
| efemina |
| efeminem, efeminam (bal.) |
| efemineu, efeminau (bal.) |
| efeminen |
Perfet
| he efeminat |
| has efeminat |
| ha efeminat |
| hem efeminat |
| heu efeminat |
| han efeminat |
Imperfet
| efeminava |
| efeminaves |
| efeminava |
| efeminàvem |
| efeminàveu |
| efeminaven |
Plusquamperfet
| havia efeminat |
| havies efeminat |
| havia efeminat |
| havíem efeminat |
| havíeu efeminat |
| havien efeminat |
Passat simple
| efeminí |
| efeminares |
| efeminà |
| efeminàrem |
| efeminàreu |
| efeminaren |
Passat perifràstic
| vaig efeminar |
| vas (vares) efeminar |
| va efeminar |
| vam (vàrem) efeminar |
| vau (vàreu) efeminar |
| van (varen) efeminar |
Passat anterior
| haguí efeminat |
| hagueres efeminat |
| hagué efeminat |
| haguérem efeminat |
| haguéreu efeminat |
| hagueren efeminat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver efeminat |
| vas haver efeminat |
| va haver efeminat |
| vam haver efeminat |
| vau haver efeminat |
| van haver efeminat |
Futur
| efeminaré |
| efeminaràs |
| efeminarà |
| efeminarem |
| efeminareu |
| efeminaran |
Futur perfet
| hauré efeminat |
| hauràs efeminat |
| haurà efeminat |
| haurem efeminat |
| haureu efeminat |
| hauran efeminat |
Condicional
| efeminaria |
| efeminaries |
| efeminaria |
| efeminaríem |
| efeminaríeu |
| efeminarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) efeminat |
| hauries (hagueres) efeminat |
| hauria (haguera) efeminat |
| hauríem (haguérem) efeminat |
| hauríeu (haguéreu) efeminat |
| haurien (hagueren) efeminat |
Mode subjuntiu
Present
| efemini, efemine (val.) |
| efeminis, efemines (val.) |
| efemini, efemine (val.) |
| efeminem |
| efemineu |
| efeminin, efeminen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) efeminat |
| hagis (hages) efeminat |
| hagi (haja) efeminat |
| hàgim (hàgem) efeminat |
| hàgiu (hàgeu) efeminat |
| hagin (hagen) efeminat |
Imperfet
| efeminés, efeminara (val.), efeminàs (val., bal.) |
| efeminessis, efeminares (val.), efeminassis (bal.), efeminesses, efeminasses (val., bal.) |
| efeminés, efeminara (val.), efeminàs (val., bal.) |
| efeminéssim, efeminàrem (val.), efeminàssim (bal.), efeminéssem, efeminàssem (val., bal.) |
| efeminéssiu, efeminàreu (val.), efeminàssiu (bal.), efeminésseu, efeminàsseu (val., bal.) |
| efeminessin, efeminaren (val.), efeminassin (bal.), efeminessen, efeminassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) efeminat |
| haguessis (hagueres) efeminat |
| hagués (haguera) efeminat |
| haguéssim (haguérem) efeminat |
| haguéssiu (haguéreu) efeminat |
| haguessin (hagueren) efeminat |
Mode imperatiu
Present
| efemina |
| efemini, efemine (val.) |
| efeminem |
| efemineu, efeminau (bal.) |
| efeminin, efeminen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | efeminar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver efeminat |
| Gerundi | efeminant |
| Gerundi compost | havent efeminat |
| Participi | efeminat , efeminada , efeminats , efeminades |
Definició
- debilitar, aflaquir o inclinar a algú al geni i accions propis de la dona.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017