dubtar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| dubto (cent.), dubte (val.), dubt (bal.) |
| dubtes |
| dubta |
| dubtem, dubtam (bal.) |
| dubteu, dubtau (bal.) |
| dubten |
Perfet
| he dubtat |
| has dubtat |
| ha dubtat |
| hem dubtat |
| heu dubtat |
| han dubtat |
Imperfet
| dubtava |
| dubtaves |
| dubtava |
| dubtàvem |
| dubtàveu |
| dubtaven |
Plusquamperfet
| havia dubtat |
| havies dubtat |
| havia dubtat |
| havíem dubtat |
| havíeu dubtat |
| havien dubtat |
Passat simple
| dubtí |
| dubtares |
| dubtà |
| dubtàrem |
| dubtàreu |
| dubtaren |
Passat perifràstic
| vaig dubtar |
| vas (vares) dubtar |
| va dubtar |
| vam (vàrem) dubtar |
| vau (vàreu) dubtar |
| van (varen) dubtar |
Passat anterior
| haguí dubtat |
| hagueres dubtat |
| hagué dubtat |
| haguérem dubtat |
| haguéreu dubtat |
| hagueren dubtat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver dubtat |
| vas haver dubtat |
| va haver dubtat |
| vam haver dubtat |
| vau haver dubtat |
| van haver dubtat |
Futur
| dubtaré |
| dubtaràs |
| dubtarà |
| dubtarem |
| dubtareu |
| dubtaran |
Futur perfet
| hauré dubtat |
| hauràs dubtat |
| haurà dubtat |
| haurem dubtat |
| haureu dubtat |
| hauran dubtat |
Condicional
| dubtaria |
| dubtaries |
| dubtaria |
| dubtaríem |
| dubtaríeu |
| dubtarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) dubtat |
| hauries (hagueres) dubtat |
| hauria (haguera) dubtat |
| hauríem (haguérem) dubtat |
| hauríeu (haguéreu) dubtat |
| haurien (hagueren) dubtat |
Mode subjuntiu
Present
| dubti, dubte (val.) |
| dubtis, dubtes (val.) |
| dubti, dubte (val.) |
| dubtem |
| dubteu |
| dubtin, dubten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) dubtat |
| hagis (hages) dubtat |
| hagi (haja) dubtat |
| hàgim (hàgem) dubtat |
| hàgiu (hàgeu) dubtat |
| hagin (hagen) dubtat |
Imperfet
| dubtés, dubtara (val.), dubtàs (val., bal.) |
| dubtessis, dubtares (val.), dubtassis (bal.), dubtesses, dubtasses (val., bal.) |
| dubtés, dubtara (val.), dubtàs (val., bal.) |
| dubtéssim, dubtàrem (val.), dubtàssim (bal.), dubtéssem, dubtàssem (val., bal.) |
| dubtéssiu, dubtàreu (val.), dubtàssiu (bal.), dubtésseu, dubtàsseu (val., bal.) |
| dubtessin, dubtaren (val.), dubtassin (bal.), dubtessen, dubtassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) dubtat |
| haguessis (hagueres) dubtat |
| hagués (haguera) dubtat |
| haguéssim (haguérem) dubtat |
| haguéssiu (haguéreu) dubtat |
| haguessin (hagueren) dubtat |
Mode imperatiu
Present
| dubta |
| dubti, dubte (val.) |
| dubtem |
| dubteu, dubtau (bal.) |
| dubtin, dubten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | dubtar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver dubtat |
| Gerundi | dubtant |
| Gerundi compost | havent dubtat |
| Participi | dubtat , dubtada , dubtats , dubtades |
Definició
- Trobar-se indecís, no saber prendre una decisió.
- Sospitar alguna cosa, especialment de la fiabilitat limitada de les persones o de les coses.
- No estar convençut, donar poca credibilitat a alguna cosa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017