dissuadir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| dissuadeixo (cent.), dissuadesc (val., bal.), dissuadisc (val.) |
| dissuadeixes, dissuadixes (val.) |
| dissuadeix, dissuadix (val.) |
| dissuadim |
| dissuadiu |
| dissuadeixen, dissuadixen (val.) |
Perfet
| he dissuadit |
| has dissuadit |
| ha dissuadit |
| hem dissuadit |
| heu dissuadit |
| han dissuadit |
Imperfet
| dissuadia |
| dissuadies |
| dissuadia |
| dissuadíem |
| dissuadíeu |
| dissuadien |
Plusquamperfet
| havia dissuadit |
| havies dissuadit |
| havia dissuadit |
| havíem dissuadit |
| havíeu dissuadit |
| havien dissuadit |
Passat simple
| dissuadí |
| dissuadires |
| dissuadí |
| dissuadírem |
| dissuadíreu |
| dissuadiren |
Passat perifràstic
| vaig dissuadir |
| vas (vares) dissuadir |
| va dissuadir |
| vam (vàrem) dissuadir |
| vau (vàreu) dissuadir |
| van (varen) dissuadir |
Passat anterior
| haguí dissuadit |
| hagueres dissuadit |
| hagué dissuadit |
| haguérem dissuadit |
| haguéreu dissuadit |
| hagueren dissuadit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver dissuadit |
| vas haver dissuadit |
| va haver dissuadit |
| vam haver dissuadit |
| vau haver dissuadit |
| van haver dissuadit |
Futur
| dissuadiré |
| dissuadiràs |
| dissuadirà |
| dissuadirem |
| dissuadireu |
| dissuadiran |
Futur perfet
| hauré dissuadit |
| hauràs dissuadit |
| haurà dissuadit |
| haurem dissuadit |
| haureu dissuadit |
| hauran dissuadit |
Condicional
| dissuadiria |
| dissuadiries |
| dissuadiria |
| dissuadiríem |
| dissuadiríeu |
| dissuadirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) dissuadit |
| hauries (hagueres) dissuadit |
| hauria (haguera) dissuadit |
| hauríem (haguérem) dissuadit |
| hauríeu (haguéreu) dissuadit |
| haurien (hagueren) dissuadit |
Mode subjuntiu
Present
| dissuadeixi, dissuadesca / dissuadisca (val.), dissuadesqui (bal.) |
| dissuadeixis, dissuadesques / dissuadisques (val.), dissuadesquis (bal.) |
| dissuadeixi, dissuadesca / dissuadisca (val.), dissuadesqui (bal.) |
| dissuadim, dissuadiguem (bal.) |
| dissuadiu, dissuadigueu (bal.) |
| dissuadeixin, dissuadesquen / dissuadisquen (val.), dissuadesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) dissuadit |
| hagis (hages) dissuadit |
| hagi (haja) dissuadit |
| hàgim (hàgem) dissuadit |
| hàgiu (hàgeu) dissuadit |
| hagin (hagen) dissuadit |
Imperfet
| dissuadís, dissuadira (val.) |
| dissuadissis, dissuadires (val.), dissuadisses |
| dissuadís, dissuadira (val.) |
| dissuadíssim, dissuadírem (val.), dissuadíssem |
| dissuadíssiu, dissuadíreu (val.), dissuadísseu |
| dissuadissin, dissuadiren (val.), dissuadissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) dissuadit |
| haguessis (hagueres) dissuadit |
| hagués (haguera) dissuadit |
| haguéssim (haguérem) dissuadit |
| haguéssiu (haguéreu) dissuadit |
| haguessin (hagueren) dissuadit |
Mode imperatiu
Present
| dissuadeix, dissuadix (val.) |
| dissuadeixi, dissuadesca / dissuadisca (val.), dissuadesqui (bal.) |
| dissuadim, dissuadiguem (bal.) |
| dissuadiu |
| dissuadeixin, dissuadesquen / dissuadisquen (val.), dissuadesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | dissuadir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver dissuadit |
| Gerundi | dissuadint |
| Gerundi compost | havent dissuadit |
| Participi | dissuadit , dissuadida , dissuadits , dissuadides |
Definició
- Convèncer algú de canviar el seu propòsit.
- Per sort, el seu pare el va dissuadir de comprar-se aquella casa tan cara.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017