dissoldre
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| dissolc |
| dissols |
| dissol |
| dissolem |
| dissoleu |
| dissolen |
Perfet
| he dissolt |
| has dissolt |
| ha dissolt |
| hem dissolt |
| heu dissolt |
| han dissolt |
Imperfet
| dissolia |
| dissolies |
| dissolia |
| dissolíem |
| dissolíeu |
| dissolien |
Plusquamperfet
| havia dissolt |
| havies dissolt |
| havia dissolt |
| havíem dissolt |
| havíeu dissolt |
| havien dissolt |
Passat simple
| dissolguí |
| dissolgueres |
| dissolgué |
| dissolguérem |
| dissolguéreu |
| dissolgueren |
Passat perifràstic
| vaig dissoldre |
| vas (vares) dissoldre |
| va dissoldre |
| vam (vàrem) dissoldre |
| vau (vàreu) dissoldre |
| van (varen) dissoldre |
Passat anterior
| haguí dissolt |
| hagueres dissolt |
| hagué dissolt |
| haguérem dissolt |
| haguéreu dissolt |
| hagueren dissolt |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver dissolt |
| vas haver dissolt |
| va haver dissolt |
| vam haver dissolt |
| vau haver dissolt |
| van haver dissolt |
Futur
| dissoldré |
| dissoldràs |
| dissoldrà |
| dissoldrem |
| dissoldreu |
| dissoldran |
Futur perfet
| hauré dissolt |
| hauràs dissolt |
| haurà dissolt |
| haurem dissolt |
| haureu dissolt |
| hauran dissolt |
Condicional
| dissoldria |
| dissoldries |
| dissoldria |
| dissoldríem |
| dissoldríeu |
| dissoldrien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) dissolt |
| hauries (hagueres) dissolt |
| hauria (haguera) dissolt |
| hauríem (haguérem) dissolt |
| hauríeu (haguéreu) dissolt |
| haurien (hagueren) dissolt |
Mode subjuntiu
Present
| dissolgui, dissolga (val.) |
| dissolguis, dissolgues (val.) |
| dissolgui, dissolga (val.) |
| dissolguem |
| dissolgueu |
| dissolguin, dissolguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) dissolt |
| hagis (hages) dissolt |
| hagi (haja) dissolt |
| hàgim (hàgem) dissolt |
| hàgiu (hàgeu) dissolt |
| hagin (hagen) dissolt |
Imperfet
| dissolgués, dissolguera (val.) |
| dissolguessis, dissolgueres (val.), dissolguesses |
| dissolgués, dissolguera (val.) |
| dissolguéssim, dissolguérem (val.), dissolguéssem |
| dissolguéssiu, dissolguéreu (val.), dissolguésseu |
| dissolguessin, dissolgueren (val.), dissolguessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) dissolt |
| haguessis (hagueres) dissolt |
| hagués (haguera) dissolt |
| haguéssim (haguérem) dissolt |
| haguéssiu (haguéreu) dissolt |
| haguessin (hagueren) dissolt |
Mode imperatiu
Present
| dissol |
| dissolgui, dissolga (val.) |
| dissolguem |
| dissoleu |
| dissolguin, dissolguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | dissoldre |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver dissolt |
| Gerundi | dissolent |
| Gerundi compost | havent dissolt |
| Participi | dissolt , dissolta , dissolts , dissoltes |
Definició
- Desfer un sòlid en un líquid formant una solució.
- Deixar d'existir una unió.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017