Conjugació en català del verb «dismutar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

dismutar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals

Mode indicatiu

Present
dismuto (cent.), dismute (val.), dismut (bal.)
dismutes
dismuta
dismutem, dismutam (bal.)
dismuteu, dismutau (bal.)
dismuten
Perfet
he dismutat
has dismutat
ha dismutat
hem dismutat
heu dismutat
han dismutat
Imperfet
dismutava
dismutaves
dismutava
dismutàvem
dismutàveu
dismutaven
Plusquamperfet
havia dismutat
havies dismutat
havia dismutat
havíem dismutat
havíeu dismutat
havien dismutat
Passat simple
dismutí
dismutares
dismutà
dismutàrem
dismutàreu
dismutaren
Passat perifràstic
vaig dismutar
vas (vares) dismutar
va dismutar
vam (vàrem) dismutar
vau (vàreu) dismutar
van (varen) dismutar
Passat anterior
haguí dismutat
hagueres dismutat
hagué dismutat
haguérem dismutat
haguéreu dismutat
hagueren dismutat
Passat anterior perifràstic
vaig haver dismutat
vas haver dismutat
va haver dismutat
vam haver dismutat
vau haver dismutat
van haver dismutat
Futur
dismutaré
dismutaràs
dismutarà
dismutarem
dismutareu
dismutaran
Futur perfet
hauré dismutat
hauràs dismutat
haurà dismutat
haurem dismutat
haureu dismutat
hauran dismutat
Condicional
dismutaria
dismutaries
dismutaria
dismutaríem
dismutaríeu
dismutarien
Condicional perfet
hauria (haguera) dismutat
hauries (hagueres) dismutat
hauria (haguera) dismutat
hauríem (haguérem) dismutat
hauríeu (haguéreu) dismutat
haurien (hagueren) dismutat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
dismuti, dismute (val.)
dismutis, dismutes (val.)
dismuti, dismute (val.)
dismutem
dismuteu
dismutin, dismuten (val.)
Perfet
hagi (haja) dismutat
hagis (hages) dismutat
hagi (haja) dismutat
hàgim (hàgem) dismutat
hàgiu (hàgeu) dismutat
hagin (hagen) dismutat
Imperfet
dismutés, dismutara (val.), dismutàs (val., bal.)
dismutessis, dismutares (val.), dismutassis (bal.), dismutesses, dismutasses (val., bal.)
dismutés, dismutara (val.), dismutàs (val., bal.)
dismutéssim, dismutàrem (val.), dismutàssim (bal.), dismutéssem, dismutàssem (val., bal.)
dismutéssiu, dismutàreu (val.), dismutàssiu (bal.), dismutésseu, dismutàsseu (val., bal.)
dismutessin, dismutaren (val.), dismutassin (bal.), dismutessen, dismutassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) dismutat
haguessis (hagueres) dismutat
hagués (haguera) dismutat
haguéssim (haguérem) dismutat
haguéssiu (haguéreu) dismutat
haguessin (hagueren) dismutat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
dismuta
dismuti, dismute (val.)
dismutem
dismuteu, dismutau (bal.)
dismutin, dismuten (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu dismutar
Infinitiu compost haver dismutat
Gerundi dismutant
Gerundi compost havent dismutat
Participi dismutat , dismutada , dismutats , dismutades

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.