Conjugació en català del verb «dimitir»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

dimitir

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
dimiteixo (cent.), dimitesc (val., bal.), dimitisc (val.)
dimiteixes, dimitixes (val.)
dimiteix, dimitix (val.)
dimitim
dimitiu
dimiteixen, dimitixen (val.)
Perfet
he dimitit
has dimitit
ha dimitit
hem dimitit
heu dimitit
han dimitit
Imperfet
dimitia
dimities
dimitia
dimitíem
dimitíeu
dimitien
Plusquamperfet
havia dimitit
havies dimitit
havia dimitit
havíem dimitit
havíeu dimitit
havien dimitit
Passat simple
dimití
dimitires
dimití
dimitírem
dimitíreu
dimitiren
Passat perifràstic
vaig dimitir
vas (vares) dimitir
va dimitir
vam (vàrem) dimitir
vau (vàreu) dimitir
van (varen) dimitir
Passat anterior
haguí dimitit
hagueres dimitit
hagué dimitit
haguérem dimitit
haguéreu dimitit
hagueren dimitit
Passat anterior perifràstic
vaig haver dimitit
vas haver dimitit
va haver dimitit
vam haver dimitit
vau haver dimitit
van haver dimitit
Futur
dimitiré
dimitiràs
dimitirà
dimitirem
dimitireu
dimitiran
Futur perfet
hauré dimitit
hauràs dimitit
haurà dimitit
haurem dimitit
haureu dimitit
hauran dimitit
Condicional
dimitiria
dimitiries
dimitiria
dimitiríem
dimitiríeu
dimitirien
Condicional perfet
hauria (haguera) dimitit
hauries (hagueres) dimitit
hauria (haguera) dimitit
hauríem (haguérem) dimitit
hauríeu (haguéreu) dimitit
haurien (hagueren) dimitit

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
dimiteixi, dimitesca / dimitisca (val.), dimitesqui (bal.)
dimiteixis, dimitesques / dimitisques (val.), dimitesquis (bal.)
dimiteixi, dimitesca / dimitisca (val.), dimitesqui (bal.)
dimitim, dimitiguem (bal.)
dimitiu, dimitigueu (bal.)
dimiteixin, dimitesquen / dimitisquen (val.), dimitesquin (bal.)
Perfet
hagi (haja) dimitit
hagis (hages) dimitit
hagi (haja) dimitit
hàgim (hàgem) dimitit
hàgiu (hàgeu) dimitit
hagin (hagen) dimitit
Imperfet
dimitís, dimitira (val.)
dimitissis, dimitires (val.), dimitisses
dimitís, dimitira (val.)
dimitíssim, dimitírem (val.), dimitíssem
dimitíssiu, dimitíreu (val.), dimitísseu
dimitissin, dimitiren (val.), dimitissen
Plusquamperfet
hagués (haguera) dimitit
haguessis (hagueres) dimitit
hagués (haguera) dimitit
haguéssim (haguérem) dimitit
haguéssiu (haguéreu) dimitit
haguessin (hagueren) dimitit

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
dimiteix, dimitix (val.)
dimiteixi, dimitesca / dimitisca (val.), dimitesqui (bal.)
dimitim, dimitiguem (bal.)
dimitiu
dimiteixin, dimitesquen / dimitisquen (val.), dimitesquin (bal.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu dimitir
Infinitiu compost haver dimitit
Gerundi dimitint
Gerundi compost havent dimitit
Participi dimitit , dimitida , dimitits , dimitides

Tornar a l'índex

Definició

  1. Renunciar un càrrec.

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.