dignar-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| digno (cent.), digne (val.), dign (bal.) |
| dignes |
| digna |
| dignem, dignam (bal.) |
| digneu, dignau (bal.) |
| dignen |
Perfet
| he dignat |
| has dignat |
| ha dignat |
| hem dignat |
| heu dignat |
| han dignat |
Imperfet
| dignava |
| dignaves |
| dignava |
| dignàvem |
| dignàveu |
| dignaven |
Plusquamperfet
| havia dignat |
| havies dignat |
| havia dignat |
| havíem dignat |
| havíeu dignat |
| havien dignat |
Passat simple
| digní |
| dignares |
| dignà |
| dignàrem |
| dignàreu |
| dignaren |
Passat perifràstic
| vaig dignar |
| vas (vares) dignar |
| va dignar |
| vam (vàrem) dignar |
| vau (vàreu) dignar |
| van (varen) dignar |
Passat anterior
| haguí dignat |
| hagueres dignat |
| hagué dignat |
| haguérem dignat |
| haguéreu dignat |
| hagueren dignat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver dignat |
| vas haver dignat |
| va haver dignat |
| vam haver dignat |
| vau haver dignat |
| van haver dignat |
Futur
| dignaré |
| dignaràs |
| dignarà |
| dignarem |
| dignareu |
| dignaran |
Futur perfet
| hauré dignat |
| hauràs dignat |
| haurà dignat |
| haurem dignat |
| haureu dignat |
| hauran dignat |
Condicional
| dignaria |
| dignaries |
| dignaria |
| dignaríem |
| dignaríeu |
| dignarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) dignat |
| hauries (hagueres) dignat |
| hauria (haguera) dignat |
| hauríem (haguérem) dignat |
| hauríeu (haguéreu) dignat |
| haurien (hagueren) dignat |
Mode subjuntiu
Present
| digni, digne (val.) |
| dignis, dignes (val.) |
| digni, digne (val.) |
| dignem |
| digneu |
| dignin, dignen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) dignat |
| hagis (hages) dignat |
| hagi (haja) dignat |
| hàgim (hàgem) dignat |
| hàgiu (hàgeu) dignat |
| hagin (hagen) dignat |
Imperfet
| dignés, dignara (val.), dignàs (val., bal.) |
| dignessis, dignares (val.), dignassis (bal.), dignesses, dignasses (val., bal.) |
| dignés, dignara (val.), dignàs (val., bal.) |
| dignéssim, dignàrem (val.), dignàssim (bal.), dignéssem, dignàssem (val., bal.) |
| dignéssiu, dignàreu (val.), dignàssiu (bal.), dignésseu, dignàsseu (val., bal.) |
| dignessin, dignaren (val.), dignassin (bal.), dignessen, dignassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) dignat |
| haguessis (hagueres) dignat |
| hagués (haguera) dignat |
| haguéssim (haguérem) dignat |
| haguéssiu (haguéreu) dignat |
| haguessin (hagueren) dignat |
Mode imperatiu
Present
| digna |
| digni, digne (val.) |
| dignem |
| digneu, dignau (bal.) |
| dignin, dignen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | dignar-se |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver dignat |
| Gerundi | dignant |
| Gerundi compost | havent dignat |
| Participi | dignat , dignada , dignats , dignades |
Definició
- Accedir a fer una cosa amb condescendència.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017