difamar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| difamo (cent.), difame (val.), difam (bal.) |
| difames |
| difama |
| difamem, difamam (bal.) |
| difameu, difamau (bal.) |
| difamen |
Perfet
| he difamat |
| has difamat |
| ha difamat |
| hem difamat |
| heu difamat |
| han difamat |
Imperfet
| difamava |
| difamaves |
| difamava |
| difamàvem |
| difamàveu |
| difamaven |
Plusquamperfet
| havia difamat |
| havies difamat |
| havia difamat |
| havíem difamat |
| havíeu difamat |
| havien difamat |
Passat simple
| difamí |
| difamares |
| difamà |
| difamàrem |
| difamàreu |
| difamaren |
Passat perifràstic
| vaig difamar |
| vas (vares) difamar |
| va difamar |
| vam (vàrem) difamar |
| vau (vàreu) difamar |
| van (varen) difamar |
Passat anterior
| haguí difamat |
| hagueres difamat |
| hagué difamat |
| haguérem difamat |
| haguéreu difamat |
| hagueren difamat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver difamat |
| vas haver difamat |
| va haver difamat |
| vam haver difamat |
| vau haver difamat |
| van haver difamat |
Futur
| difamaré |
| difamaràs |
| difamarà |
| difamarem |
| difamareu |
| difamaran |
Futur perfet
| hauré difamat |
| hauràs difamat |
| haurà difamat |
| haurem difamat |
| haureu difamat |
| hauran difamat |
Condicional
| difamaria |
| difamaries |
| difamaria |
| difamaríem |
| difamaríeu |
| difamarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) difamat |
| hauries (hagueres) difamat |
| hauria (haguera) difamat |
| hauríem (haguérem) difamat |
| hauríeu (haguéreu) difamat |
| haurien (hagueren) difamat |
Mode subjuntiu
Present
| difami, difame (val.) |
| difamis, difames (val.) |
| difami, difame (val.) |
| difamem |
| difameu |
| difamin, difamen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) difamat |
| hagis (hages) difamat |
| hagi (haja) difamat |
| hàgim (hàgem) difamat |
| hàgiu (hàgeu) difamat |
| hagin (hagen) difamat |
Imperfet
| difamés, difamara (val.), difamàs (val., bal.) |
| difamessis, difamares (val.), difamassis (bal.), difamesses, difamasses (val., bal.) |
| difamés, difamara (val.), difamàs (val., bal.) |
| difaméssim, difamàrem (val.), difamàssim (bal.), difaméssem, difamàssem (val., bal.) |
| difaméssiu, difamàreu (val.), difamàssiu (bal.), difamésseu, difamàsseu (val., bal.) |
| difamessin, difamaren (val.), difamassin (bal.), difamessen, difamassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) difamat |
| haguessis (hagueres) difamat |
| hagués (haguera) difamat |
| haguéssim (haguérem) difamat |
| haguéssiu (haguéreu) difamat |
| haguessin (hagueren) difamat |
Mode imperatiu
Present
| difama |
| difami, difame (val.) |
| difamem |
| difameu, difamau (bal.) |
| difamin, difamen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | difamar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver difamat |
| Gerundi | difamant |
| Gerundi compost | havent difamat |
| Participi | difamat , difamada , difamats , difamades |
Definició
- Escampar informació, vertadera o no, sobre una persona amb intenció de perjudicar la reputació d'una persona.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017