desorientar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| desoriento (cent.), desoriente (val.), desorient (bal.) |
| desorientes |
| desorienta |
| desorientem, desorientam (bal.) |
| desorienteu, desorientau (bal.) |
| desorienten |
Perfet
| he desorientat |
| has desorientat |
| ha desorientat |
| hem desorientat |
| heu desorientat |
| han desorientat |
Imperfet
| desorientava |
| desorientaves |
| desorientava |
| desorientàvem |
| desorientàveu |
| desorientaven |
Plusquamperfet
| havia desorientat |
| havies desorientat |
| havia desorientat |
| havíem desorientat |
| havíeu desorientat |
| havien desorientat |
Passat simple
| desorientí |
| desorientares |
| desorientà |
| desorientàrem |
| desorientàreu |
| desorientaren |
Passat perifràstic
| vaig desorientar |
| vas (vares) desorientar |
| va desorientar |
| vam (vàrem) desorientar |
| vau (vàreu) desorientar |
| van (varen) desorientar |
Passat anterior
| haguí desorientat |
| hagueres desorientat |
| hagué desorientat |
| haguérem desorientat |
| haguéreu desorientat |
| hagueren desorientat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver desorientat |
| vas haver desorientat |
| va haver desorientat |
| vam haver desorientat |
| vau haver desorientat |
| van haver desorientat |
Futur
| desorientaré |
| desorientaràs |
| desorientarà |
| desorientarem |
| desorientareu |
| desorientaran |
Futur perfet
| hauré desorientat |
| hauràs desorientat |
| haurà desorientat |
| haurem desorientat |
| haureu desorientat |
| hauran desorientat |
Condicional
| desorientaria |
| desorientaries |
| desorientaria |
| desorientaríem |
| desorientaríeu |
| desorientarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) desorientat |
| hauries (hagueres) desorientat |
| hauria (haguera) desorientat |
| hauríem (haguérem) desorientat |
| hauríeu (haguéreu) desorientat |
| haurien (hagueren) desorientat |
Mode subjuntiu
Present
| desorienti, desoriente (val.) |
| desorientis, desorientes (val.) |
| desorienti, desoriente (val.) |
| desorientem |
| desorienteu |
| desorientin, desorienten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) desorientat |
| hagis (hages) desorientat |
| hagi (haja) desorientat |
| hàgim (hàgem) desorientat |
| hàgiu (hàgeu) desorientat |
| hagin (hagen) desorientat |
Imperfet
| desorientés, desorientara (val.), desorientàs (val., bal.) |
| desorientessis, desorientares (val.), desorientassis (bal.), desorientesses, desorientasses (val., bal.) |
| desorientés, desorientara (val.), desorientàs (val., bal.) |
| desorientéssim, desorientàrem (val.), desorientàssim (bal.), desorientéssem, desorientàssem (val., bal.) |
| desorientéssiu, desorientàreu (val.), desorientàssiu (bal.), desorientésseu, desorientàsseu (val., bal.) |
| desorientessin, desorientaren (val.), desorientassin (bal.), desorientessen, desorientassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) desorientat |
| haguessis (hagueres) desorientat |
| hagués (haguera) desorientat |
| haguéssim (haguérem) desorientat |
| haguéssiu (haguéreu) desorientat |
| haguessin (hagueren) desorientat |
Mode imperatiu
Present
| desorienta |
| desorienti, desoriente (val.) |
| desorientem |
| desorienteu, desorientau (bal.) |
| desorientin, desorienten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | desorientar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver desorientat |
| Gerundi | desorientant |
| Gerundi compost | havent desorientat |
| Participi | desorientat , desorientada , desorientats , desorientades |
Definició
- Causar la pèrdua d'orientació
- Causar inseguretat, desconcertar.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017